INTERCŎLUMNĬUM, ii, n. Entre-colonne. Syn. Columnarum intervallum. Usus: Signa omnibus intercolumniis disposita.
INTERCURRO, is, curri, cursum, ere, n. Survenir, s’interposer. Syn. Intercedo, intervenio. Usus: Pugnantibus intercurrere civitatis principes. Cf. [Intervenio].
INTERCURSŬS, ūs, m. Intervention. Syn. Interventus, intercessio. Usus: Consulum intercursu rixa sedata est.
INTERCUS, ŭtis, omn. gen. Qui est sous la peau. Usus: Aqua intercus est morbus, quem Græci hydropem vocant, hydropisie. Medicamentum dare ad aquam intercutem.
INTERDĪCO, is, dixi, dictum, ere, a. et n. Interdire. Syn. Prohibeo, veto, decretum interpono. Usus: Aqua et igni interdictus. Prætor de fossis minimisque rebus interdicit. Huic fune vox interdicatur. Cf. [Prohibeo], [Interdictum], [Veto].
INTERDICTĬO, ōnis, f. Interdiction. Syn. Interdictum.
INTERDICTUM, i, n. Arrêt, sentence du préteur. Syn. Prætoris edictum, vitandi formula. Epith. Tyrannicum, quotidianum. Phras. Tota urbs sub interdicto est, (en lang. ecclés.:) toute la ville est sous l’interdit. Urbs tota divinis interdicta est; cives omnes sacrorum aditu arcentur, prohibentur. Interdictum est Pontificia auctoritate, ne qua divina fierent in templis ejus urbis. Pontificium interdictum. Pontificia interdictio cives omnes ab officiis divinis arcet; civitas omnis Pontificio interdicto affecta, perculsa, mulctata est; Pontificia auctoritate divinorum usu privata, sacris interdicta est. Pontificio edictio triste silentium aris, templisque indictum est; sacris, sacrorum usu, templorum adytis cives omnes Pontificio edicto excluduntur. Usus: Cum aliquo interdicto contendere. Interdicta respuere.
INTERDĬU, Pendant le jour. Noctu, an interdiu.
INTERDUCTŬS, ūs, m. Ponctuation. Syn. Distractio vel nota. Usus: Oratio non spiritu pronuntiantis, nec interductu librarii, sed numero coacta debet insistere.