ĀLĔA, æ, f. Jeu de dés; en gén. jeu de hasard. Syn. Omnis ludus, in quo temeritas et casus, non ratio, aut consilium valet, qualiest talorum et tesserarum. Usus: 1. In lustris, popinis, alea, vino, tempus ætatis omne consumere. Alea ludere. Alios in aleam provocare. Aleæ multum tempus tribuere. De alea condemnari, propter hunc ludum reddi infamen, être condamné comme joueur. 2. Fortuna, casus, chance, hasard. Aleam universi certaminis adire, subire. Aleam jacere, rem fortunæ arbitrio committere, confier tout au hasard, le sort en est jeté. Aleam sequeris, eventum fortuitum, non rationem. Cf. [Fortuna].

ĀLĔĀTOR, ōris, m. Joueur. Syn. Aleæ cupidus, aleæ lusor. Usus: Domus erat aleatoribus plena.

ĀLĔĀTŌRĬUS, a, um, Relatif au jeu ou aux joueurs. Usus: Memorabantur damna aleatoria. Ritus aleatorii; Forum aleatorium, règle du jeu; académie des jeux.

ĀLES, ĭtis, m. et f. Oiseau. Aut adjective: qui a des ailes, ailé. Epith. Nuncius. Syn. Volucris. Usus: Aves, alites et oscines. Secunda alite, sous d’heureux auspices. Aves, angues alites.

ALGĔO, ea, alsi, ere, n. Avoir froid. Syn. Frigeo )( Æstuo. Adv. Facile. Usus: Militibus et algendum est sæpe et esuriendum. Cf. [Frigeo].

ALGĬDUS, a, um, Froid, glacé. Syn. Frigidus. Usus: Regio, loca algida.

ĂLĬAS, Une autre fois. Syn. Alio tempore, aliquando. Usus: 1. De præterito: De his rebus et sæpe alias commemoravi, et tum maxime etc., autrefois, déjà. 2. De præsenti et futuro: Homo alias beatus, alias miser, tantôt heureux, tantôt malheureux. Homo alias modestus et temperans, du reste. Hoc ad te scribam alias subtilius, je vous écrirai plus en détail. 3. Adhibetur a Livio pro unquam: Non alias dux militi familiarior. Non alias tanta ad spectaculum multitudo confluxit. 4. Jungitur et cum interdum: Une autre fois. Tantôt.... tantôt. Geminatio verborum alias vim habet, interdum leporem, la répétition donne tantôt la force, tantôt l’agrément.

ĂLĬBI, Dans un autre endroit, ailleurs. Syn. In alio loco. Usus: 1. Nusquam alibi reperiri potuit, on n’a jamais pu le trouver autre part. 2. Alia in re, dans une autre chose. Nolo alibi, quam innocentia spem habere. Non alibi spes salutis est, quam in innocentia, il n’y a d’espoir de salut que dans l’innocence.

ĂLĬCŬBI, Quelque part, en quelque lieu.

ĂLĬCUNDE, De quelque lieu. Usus: 1. Ab aliquo loco, de quelque part. Alicunde discedere, venire. 2. Ab aliquo homine, de quelque personne. Non alicunde audivi, quam ex te.