ĂLĬĒNĀTĬO, ōnis, f. Éloignement, rupture. Syn. Defectio, diductio, animorum diversio. Epith. Nimia. Usus; Subita amicorum defectio, cognatorum alienatio res meas admodum perturbat.
ĂLĬĒNĀTUS, a, um, part. v. alieno. Égaré, troublé. Syn. Abhorrens, alienus, abalienatus. Phras. Alienatus mente, sensibus, vel a sensu est; il est hors de lui. Vix apud se est præ ira; vigilans dormit; vivus sanusque interit; animus illi abest: aberrat animus; aures, sensus animus peregrinantur; neque audit, neque prospicit satis oculis. Usus: Omnes sentiunt me ab illo alienatum. Animus alienatus et offensus.
ĂLĬĒNĬGĒNA, æ, m. Étranger. Syn. Alienus, peregrinus, externus, alia ex gente. )( Domesticus, indigena. Usus: Homo longinquus et alienigena. Dii, religiones alienigenæ. Hostes domestici, quam alienigenæ nocentiores.
ĂLĬĒNO, as, avi, atum, are, a. Vendre; éloigner; écarter. Syn. Abalieno, vendo, disjungo, avoco. Adv. In perpetuum, plane ab aliquo. Phras. Invidi te a me alienarunt, des envieux vous ont irrité contre moi. Mentem tuam a me averterunt; opera sua me a tua amicitia disjunxerunt; a tua me conjunctione avocarunt; offensionem tam gravem, tantam voluntatis commutationem attulere; te mihi immutarunt; animo mirandum in modum alienato, animo non amico reddidere, effecere, ut amici animum omnem de me ejiceres. Æmulorum artes tuum a me studium alienavere; mentem tuam a me abjunxere, a caritate veteris amici te diduxere, distraxere. Cf. [Infensus], [Inimicus], Amicitiam dissolvo. Usus: 1. Cur vectigalia, cur a majoribus accepta alienas. Vendre, céder. 2. Juvenem illum non tam allicere volui, quam alienare nolui. Éloigner. 3. Mente alienari, delirare, devenir fou.
ĂLĬĒNUS, a, um, Étranger, qui est à un autre. Quod alterius est. Syn. Abhorrens, adversus, non amicus, discrepans, alienatus. Usus: Alieni homines. Alieno more vivere. Alienæ domi esse. Alienum ab aliquo animum habere, gerere. Non alienum erit, non absurdum, de ea re disputare, il ne me paraît pas hors de propos de discuter cette question. Alienum hoc est dignitate tua, majestate reipublicæ, alienum etiam tuis rationibus, et vivendi instituto, alienum ingenio tuo, étranger à vos habitudes. Alienissimo reipublicæ tempore, minime opportuno, temps malheureux. Aliena loqui, delirare, dire des choses extravagantes. Aliena agere, curare, s’occuper des choses d’autrui. Ad alienam causam accedere, aspirare; negotiis alienis se illigare, immiscere, immittere. Aliena melius videre, quam sua. Cf. [Disjunctus], [Discordo].
ĂLĬMENTĀRĬUS, a, um, Alimentaire. Syn. Ad alimenta pertinens. Usus: Lex alimentaria.
ĂLĬMENTUM, i, n. Aliment. Syn. Nutrimentum. Usus: Fruges et cætera alimenta. Cf. [Cibaria], [Annona].
ĂLĬO, Ailleurs, autre part (avec mouv.). Syn. In alium locum, ad aliam rem, in alium usum. Usus: Alio sermonem transferre. Alio responsionem derivare. Cupiditatem hanc tuam alio serves.
ĂLĬŌQUI et ĂLĬŌQUIN, D’ailleurs du reste. Syn. Alias, cæteroquin. Usus: Magnum delectum adhibeo, alioquin fallerer.
ĂLIPTES, æ, vel is, m. Celui qui frotte, qui parfume les athlètes ou les baigneurs. Syn. Unctor. Usus: Aliptæ virium et coloris rationem habent, les soins des chefs dans les écoles de lutte, ont pour objet les forces et le teint.