ĬNURBĀNĒ, Sans élégance, sans esprit. Syn. Insulse, inconcinne.
ĬNURBANUS, a, um, Incivil, grossier. Syn. Insulsus, infacetus, inhumanus, inops humanitatis, ineptus, odiosus, putidus. )( Urbanus. Cf. [Ineptus].
ĬNŪRO, is, ussi, ustum, ere, a. Brûler sur, graver, imprimer; imprimer (une tache), appliquer, imposer. Syn. Infligo, imprimo. Usus: Æternas alicujus nomini maculas, famam superbiæ alicui, dolorem ossibus et cineri alicujus inurere. Censoriæ severitatis notam alicui inurere. Odium inustum penitus hominum mentibus.
ĬNŪSĬTĀTĒ, Contre l’usage. Syn. Insolenter.
ĬNŪSĬTĀTUS, a, um. Inusité. Syn. In solens, inauditus, præter consuetudinem novus. )( Usitatus. Usus: Inusitata sunt, prisca fere et vetusta, ac ab usu quotidiani sermonis intermissa. Ecquid in rebus inusitatis Græcorum more verbis etiam utamur inauditis. Cf. [Insolitus], [Novus].
ĬNŪTĬLIS, e, gen. com. Inutile. Syn. Ad nullam rem utilis, ad nullam partem utilis, qui nulli usui est. )( Utilis. Adv. Summe. Usus: Perniciosus et inutilis civis.
ĬNŪTĬLĬTAS, ātis, f. Inutilité; danger. Syn. Damnum.
ĬNŪTĬLĬTER, Inutilement, en vain. Syn. Frustra. Usus: Frustra aliquid proferre et inutiliter. Cf. [Frustra].
INVĀDO, is, vāsi, vāsum, ere, n. et a. Attaquer, se jeter sur. Syn. Adorior, impetum facio, involo, irruo, irrumpo, peto, vim facio, incurro in aliquem, incurso, invehor. Phras. Invasit hominem terror, la frayeur s’est emparée de cet homme. Incidit terror animo hominis; incessit hominem terror; repentino terrore perculsus est. Cf. [Terror]. Usus: Invadere aliquem, in alicujus nomen; in prædam. Mirus hominem furor, dolor, terror invasit. Cf. [Aggredior], [Impetus], [Adorior].
INVĂLESCO, is, lŭi, ere, n. Se fortifier. Syn. Novas vires sumo, corroboror, confirmor, firmior fio. Usus: Invaluit, potentius jam malum est quam ut sedari possit. Invaluit adeo ejus audacia, et vetustate corroborata est. Cf. [Cresco].