INVĂLĒTŪDO, ĭnis, f. Indisposition, mauvaise santé. Syn. Valetudo infirma. Usus: Invaletudine tua valde commoveor et conturbor.
INVĂLĬDUS, a, um, Faible, malade. Syn. Infirmus. Usus: Invalidi milites. Cf. [Debilis], [Infirmus].
INVECTĬO, ōnis, f. Importation. )( Exportatio. Usus: Rerum, quibus abundamus, exportatio, quibus egemus, invectio.
INVĔHO, is, vexi, vectum, ere, a. Amener, importer. Syn. Importo. Adv. Acerbius, aperte, asperius, contumeliosius, copiose, graviter, liberius, paratius, petulanter, rhetorice, vehementius. Usus: 1. Pecuniæ in ærarium invectæ. Quemcumque casum fortuna invexerit, feram. 2. Insurgo in aliquem, objurgo, se jeter, s’emporter contre qqn. Acerbe in aliquem invehi, maledicere, insectari. Vehementius in illum nugatorem invehebat. Invehens in Catonem Cæsar. Cf. [Objurgo].
INVĔNĬO, is, vēni, ventum, ire, a. Trouver. Syn. Reperio, deprehendo, pervestigo, nanciscor, excogito. Adv. Acute, plane, sapientius, subdole, versute. Phras. Plerasque artes Græci invenere, les Grecs ont inventé presque tous les arts. Græcia inventrix doctrinarum; primi artes peperere, protulere Græci; artium plerarumque cognitionem Græcia aperuit; artium incunabula plurimarum in Græcia sunt. Cf. [Excogito]. Usus: Facinus, astutiam, crimen, remedium, rationem invenire et comminisci. Invenio te in culpa esse.
INVENTĬO, ōnis, f. Découverte. Illa, quæ investigat occulta, inventio et excogitatio dicitur.
INVENTOR, ōris, m. Auteur. Syn. Auctor. Usus: Cicero princeps et auctor copiæ verborum, inventor, compositor, architectus.
INVENTRIX, īcis, Celle qui découvre. Inventrix et magistra legum Philosophia, la Philosophie est la mère des lois.
INVENTUM, i, n. Découverte. Epith. Probabile, necessarium, antiquis divinum. Usus: Tot artes, tot scientiæ, tot inventa. Eorum inventis et legibus omnem rempublicam constitutam habemus.
INVĔNUSTUS, a, um, Qui est sans beauté, sans grâce. Usus: Quod proposuit, explicat expedite non invenustus auctor.