INVĔRĒCUNDUS, a, um, Impudent. Syn. Impudens, non verecundus. )( Verecundus. Usus: Inverecundum animi ingenium possidet. Cf. [Impudens].
INVERSĬO, ōnis, f. Ironie. Syn. Ironia. Usus: Inversio verborum.
INVERTO, is, verti, versum, ere, a. Retourner, changer. Syn. Immuto, verto, perverto. Usus: Pompeius totum nobis negotium invertit. Quam cito se invertit. Cf. [Verto].
INVESTĪGĀTĬO, ōnis, f. Recherche attentive. Syn. Inquisitio, indagatio, conquisitio veri. Epith. Facilior, propria.
INVESTĪGĀTOR, ōris, m. Investigateur. Epith. Acer et diligens. Usus: Varro diligentissimus investigator antiquitatis.
INVESTĪGO, as, avi, atum, are, a. Rechercher attentivement. Syn. Exquiro, indago, scrutor, perscrutor, perquiro, persequor, vestigiis odoror. Adv. Diligentius. Usus: Perquirere, patefacere, investigare conjurationem. Cf. [Indago], [Quæro].
INVĔTĔRASCO, is, ere, n. et a. Item:
INVĔTĔRO, as, avi, atum, are, a. Vieillir, s’affaiblir avec le temps. Syn. Consenesco. Usus: Nihil inveterascere, nihil exstingui, nihil cadere debet eorum, in quibus beata vita consistit. Inveteravit jam ea opinio. Macula hæc insedit, et inveteravit in nomine populi Romani. Inveterata nostra amicitia.
INVĔTĔRĀTĬO, ōnis, f. Maladie invétérée. Usus: Ut in corporibus inveteratio ægre pellitur, sic in animis perturbatio.
INVĬCEM, Tour à tour, mutuellement. Syn. Mutuo, vicissim. Usus: Totos dies eramus simul invicem.