LĂCŪNA, æ, f. Fosse; creux, enfoncement. Syn. Fossa; item: Vacuitas, hiatus. Epith. Cæca. Usus: Vide, ut illam rei familiaris lacunam expleas, damnum sarcias, faites en sorte de réparer la brèche faite à votre patrimoine.
LĂCŪNAR, āris, n. Plafond, lambris, Syn. Laqueare. Usus: Gladius a lacunari equina seta pendens.
LĂCŬS, ūs, m. Lac. Rad. a λάκκος.
LÆDO, is, si, sum, ere, a. Heurter violemment; blesser, outrager. Syn. Offendo, violo, injuriam facio, mali aliquid infero. Adv. Aperte, contumeliose, gravissime, imprudenter, injuste. Phras. 1. Tu te ipse læsisti, vous vous êtes fait tort à vous-même. Tuo, ut dicitur, gladio te jugulasti; in tuum ipse mucronem incurristi; si quid offensionis, incommodi oblatum est, a temetipso id accidit; causa tua a temetipso graviter vulnerata est. 2. Eo lapsu se læsit, il s’est blessé en tombant. Ex illo lapsu crus vitiatum, perstrictum, afflictum est; a vexatione non intactum fuit; crus fœde mulctatum saxisque laceratum est, sauciatum, cruentatum. 3. Verba illa me graviter læserunt, ces paroles m’ont fort offensé. Hæc me oratio, si qua superest pars sensus, numquid laceret, et cruentet? vox ea me graviter violavit; verborum ea asperitate graviter vulneratus sum; confectus mihi ac trucidatus videbar ea verborum contumelia. 4. Ejus maledicta parum lædent honorem tuum, ses calomnies nuiront peu à votre réputation. Ejus maledicta nomini tuo non officient, labem inferent, maculam injicient et aspergent; maledicta ea nominis existimationi jacturam non afferent, detrimento non erunt, non obscurabunt honorem tuum, splendorem nominis non perstringent, nomini tuo obscuritatem non afferent, tenebras non obducent, lucem non eripient; ejus ex maledictis nihil adversi patietur tua dignitas; nihil de tua dignitate detrahetur; dignitatis damnum non facies; dignitas tua nulla labe afficietur; nullam maculam tuus honor contrahet. Cf. [Offendo], [Detraho]. Usus: Perjurio, dictis aut factis, ludibriis aliquem lædere.
LÆNA, æ, f. Vêtement de dessus, manteau. Syn. Amiculum.
LÆSĬO, ōnis, f. Attaque. Cf. [Offensio].
LÆTĀBĬLIS, e, gen. com. Agréable. Syn. Lætitia dignus. Ut ea res lætabilis tibi sit et gloriosa opto. Cf. [Lætus].
LÆTĒ, Joyeusement. Syn. Jucunde, hilariter.
LÆTĬFĬCO, as, avi, atum, are, a. Réjouir. Syn. Lætitiam affero, lætitia afficio, hilaro, exhilaro, oblecto, recreo. Usus: Solis accessus terram, agros lætificat. Cf. [Lætitia].