LÆTĬTĬA, æ, f. Joie, allégresse. Syn. Voluptas, hilaritas, gaudium. Epith. Ingens, insolens, insolita. Phras. 1. Is nuntius magnam mihi fecit lætitiam, cette nouvelle m’a comblé de joie. Magnam mihi lætitiam attulit, dedit, objecit; insolitam in lætitiam me conjecit; magna lætitia me affecit; magnæ voluptati fuit; animum mira voluptate perfudit. Cf. [Gratus], [jucundus]. 2. Lætitiam inde percepi magnam, j’ai reçu de là une grande joie. Lætitiam cepi non mediocrem; actus sum inde lætitia non mediocri et voluptate; omnibus lætitiis incessi accepto hoc nuntio; efferebar lætitia; exsilii, exsultavi lætitia ad eum nuntium. Cf. [Lætor], [Gaudeo]. 3. Hominis adventus lætitiam omnem ademit, l’arrivée de cet homme a enlevé toute la joie. Omnem lætitiam mihi detraxit, ademit, labefactavit. Cf. [Gaudium].
LÆTOR, aris, atus sum, ari, d. Se réjouir. Syn. Exsulto, triumpho, lætitia efferor, omnibus lætitiis incedo. Adv. Magnopere, mirabiliter, valde, vehementer, vehementissime. Phras. Tuis rebus valde lætor, je me réjouis du succès de vos affaires. Lætitiam sumo, haurio, suscipio ex rebus tuis; gaudium mihi res tuæ pariunt, præbent; gaudio me afficiunt res tuæ; magna mihi e rebus tuis voluptas, jucunditas, delectatio oritur; lætitia me res tuæ secundæ complent, cumulant, perfundunt; magnam hilaritatem colligo ex secundis rebus tuis. Cf. [Gaudeo]. Usus: De tua fortuna lætor. Tuis præclaris operibus, in tuis progressionibus magnopere mihi lætandum est. Lætanti animo et erecto fortunam subiit.
LÆTUS, a, um, Joyeux. Syn. Alacer, hilaris, jucundus. Usus: Vultus lætus; lætissimi fructus. Cf. [Hilaris], [Jucundus], [Gaudeo].
LÆVĬGO, as, avi, atum, are, a. Polir, rendre lisse. Usus: Parietes tectorio lævigantur, les murs sont recouverts d’un enduit bien poli.
LÆVUS, a, um, Gauche. Syn. Sinister. Usus: Læva manus, auris. Lævus homo, seu ineptus. Lævum tonitru, fausti ominis.
LĂGĒNA, æ, f. Bouteille. Genus vasis.
LAMBO, is, bi, bĭtum, ere, a. Lécher. Usus: Bos lingua se lambit. Mei mihi lambere videor.
LĀMENTĀTĬO, ōnis, f. Lamentation, gémissement. Syn. Querimonia, questus, lessus, plangor, gemitus, querela. Epith. Mœrens, lugubris. Usus: Lamentatione forum complevere. Fletus mulierum et lamentationes fieri solitæ. Cf. [Gemitus], [Luctus], [Querela].
LĀMENTOR, aris, atus sum, ari, d. Se lamenter. Syn. Deploro, lamentationem facio. Adv. Flebiliter, modice, temere. Phras. Misere lamentatus est, il s’est fort désolé. Clamore et fletu omnia complevit; lamentis, querelis se totum dedidit; lamentis omnia, lamentis cœlum complevit; in questus effundebatur totus. Usus: Lapides ipsi cæcitatem tuam flevissent, et lamentati essent. Cf. [Gemo], [Queror], [Luctus].
LĀMENTUM, i, n. Lamentation. Syn. Lamentatio. Usus: In lacrimis, lamentis, sordibus jacuisti. Num lamentis querelisque te dedes? Cf. [Luctus], [Querela], [Gemitus].