LĂNĬĀTŬS, ūs, m. Action de mettre en pièces. Usus: Quid mihi ferarum laniatus oberit nihil sentienti.
LĂNĬĒNA, æ, f. Étal de boucher, boucherie.
LĂNĬO, as, avi, atum, are, a. Déchirer, mettre en pièces. Syn. Dilanio, lacero.
LĂNISTA, æ, m. Celui qui forme les gladiateurs. Syn. Gladiatorum magister.
LĂNĬUS, ii, m. Boucher. Syn. Carnarius.
LĂNŪGO, ĭnis, f. Poil follet, duvet. Prima pilorum eruptio: ita dicta a lanæ similitudine, qualis in adolescentum genis, et pomis quibusdam. Epith. Prima.
LANX, ancis, f. Plat, écuelle, plateau, balance. Syn. Patina, statera, libra. Usus: Lancibus et canistris esculenta inferre. Virtutis amplitudo, lanci imposita, terram mihi crede, et maria deprimat, placez la vertu dans un des plateaux d’une balance: ce plateau, croyez-moi, emportera par son poids la terre et les mers.
LĂPĬCĬDĪNÆ, ārum, f. pl. Carrière à pierres. Syn. Latomia. Alii Lapicidina scribunt, sed perperam.
LĂPĬDĀTĬO, ōnis, f. Action de lapider; pluie, grêle de pierres. Syn. Lapidum jactus. Usus: Inde fit saxis magna lapidatio. Lapidatione et hominum concursu prohibitus est a nostris.
LĂPĬDĀTOR, ōris, m. Celui qui lance des pierres. Syn. Percussor. De homine improbo et seditioso.