LĂPĬDĔUS, a, um, De pierre. Usus: Murus lapideus.
LĂPĬDO, as, avi, atum, are, a. Lapider. Syn. Lapidibus obruo, cooperio, operio. Cf. [Lapis].
LĂPĬDŌSUS, a, um, Pierreux. Usus: Terra, ager, loca lapidosa.
LĂPIS, ĭdis, m. Pierre. Phras. Lapides in eum jacti sunt, on lui jeta des pierres, on le lapida. Lapides in eum missi, saxa conjecta sunt; lapidibus appetitus, ictus, percussus est; vis ingens lapidum grandinis modo in eum effusa est; non defuere, qui lapidibus eum incesserent, qui saxa in eum jacerent, lapidum conjectu arcerent, lapidum saxorumque nimbo operirent. Usus: Fracta domus conjectu lapidum. Homo de lapide emptus, e quo præco venalia mancipia prædicabat; de capite quoque vilissimo dicitur, homme vendu, soudoyé; méprisable. Ad tertium, quartum lapidem, à la troisième, à la quatrième pierre ou borne milliaire. Nam lapidibus par intervalla defixis milliaria designabant veteres.
LAPSŬS, ūs, m. Chute, faux pas, erreur. Syn. Prolapsio, lapsio, casus. Epith. Certus, multiplex, præceps, vetustus. Multi, populares variique. Usus: Lapsus fluminis et cursus. Continere temeritatem in lapsu arduum est. Cf. [Error].
LĂQUĔAR, āris, n. * Lambris. Syn. Lacunar. Usus: Tecti laquearia.
LĂQUĔUS, i, m. Lacet; piége. Syn. Vinculum, restis, funis; item: Dolus, et res quæcumque, qua irretiri aut capi possumus. Usus: Disputationum, legum, verborum laqueis irretire, tenere, constringere. Laqueos alteri tendere. In laqueum collum inseruit. Laqueo vitam finivit. Judicii laqueos solertia declinare, evitare.
LĂQUĔĀTUS, a, um, Lambrissé. Usus: Considerat templum, videt undique tectum pulcherrime laqueatum.
LĂRES, lărum et ărĭum, m. pl. Dieux lares, protecteurs du foyer; de là: Foyer, habitation, maison. Syn. Penates, focus, ædes. Epith. Familiaris. Usus: Relinquere, redire ad larem suum.
LARGĒ, Largement. Syn. Largiter, liberaliter, copiose, munifice, effuse. Usus: Large dare, large promittere, large parare convivium.