ALTRINSĔCUS, De l’autre côté. * Syn. E regione, ex altera parte. Usus: Assiste altrinsecus.
ALTRIX, ĭcis, Celle qui nourrit. Syn. Nutrix, educatrix, alumna. Usus: Terra patria, altrix nostra.
ALTUM, i, n. La pleine mer. Usus: Tempestate in alto jactantur nautæ. Ex alto emergere.
ALTUS, a, um, Haut, élevé. Syn. Sublimis, excelsus, celsus, erectus, editus, excitatus humo. )( Abjectus, humilis. Phras. 1. Turris est altissima, cette tour est fort élevée. Turris in magnam altitudinem evecta; situ et opere multum edita, in ingens fastigium elata. 2. Vienna altissimis ædibus est conspicua, Vienne est remarquable par la hauteur de ses édifices. Vienna cœnaculis sublata, atque suspensa latissime eminet; ædibus editissimis, in altitudinem ingentem elatis, late eminentibus constructa; ædibus ad eximiam altitudinem perductis, mira altitudine ædium urbes cæteras superat, et excedit. 3. Alto vir animo es, et excellenti, vous avez une âme noble et magnanime. Vir sapiens es, et alta quadam mente præditus; nihil times, nemini cedis; altum quiddam spiras; invictum semper, et ad altiora quædam, et magnificentiora te natum meministi. Altum te natura videlicet, et humana despicientem genuit. Alta spectas, virtutis gloria ad cœlum te effers. Animo es super humanum fastigium elato; supra fortunam animos geris. Usus: 1. Sua virtute pervenire in altiorem locum, parvenir par son mérite aux plus hautes dignités. Virtus altissimis defixa radicibus. Cœli altissimus complexus. 2. Transl. Ad animum: Alta mens; humanarum rerum alta quædam despectio. Alta et exaggerata oratio. Altus et excellens vir. Nihil nisi altum, et magnificum suscipere, moliri. Cf. [Excelsus], [Animus].
ĂLUMNUS, i, m. Qui est nourri, enfant, élève. Syn. Qui alit, quique alitur; discipulus. Usus: Eloquentia bene constitutæ civitatis velut alumna est, et nutrix. Platonis, disciplinæ Platonicæ alumnus. Cf. [Discipulus].
ĂLŪTA, æ, f. Peau molle. Syn. Pellis mollior. Usus: Pellis pro velis, alutæque molliter confectæ.
ALVĔĀRĬUM, ii, n. Ruche d’abeilles. Usus: Apes in alvearium concesserant.
ALVĔŎLUS, i, m. Petite cavité; petit damier, table à jouer. Syn. Tabula, in qua tesseris, aut talis luditur. Usus: Ludum quærere, alveolum poscere.
ALVĔUS, i, m. Excavation, cavité; baignoire. Syn. Vas amplum, quo in balneis utebantur. Usus: In alveum descendere.
ALVUS, i, f. Ventre. Syn. Venter, intestina; uterus. Epith. Multiplex, tortuosa. Usus: 1. Mater alvo filium continet. 2. Alvum ciere, medicamentis citare, movere, lâcher le ventre. 3. Alvum laxare, solvere, purgare dejicere, aller à la selle. 4. Alvum mollire, bonam facere, ventre lâche. 5. Alvum fluentem sistere, tardare, inhibere, arrêter le flux de ventre. 6. Astricta alvo esse, être constipé. Suppresso ventre alvum consistere; venter non reddit, non excernit. 7. Alvo esse fusa, citata, resoluta; alias: dejectionibus laborare, avoir le flux de ventre. Citata alvo exerceri; accidere frequentem alvi dejectionem; ventre esse liquido. 8. Ire ad alvum subtrahendam, alias: ire ad requisita naturæ; ire, quo saturi solent; naturæ parere; ventris causa de medio abire; ad necessaria secedere; ad reddenda ciborum onera se subducere, aller à la selle.