MAGNUS, a, um, Grand; étendu, élevé; large. Syn. Amplus, grandis, non mediocris, non parvus, longe lateque patens, immanis, vastus. Adv. Æque, plene, plane, hercle, ita, mirifice, sane, valde. Phras. 1. Res magnas aggreditur, il entreprend de grandes choses. Res magnitudine præstabiles, novitate primas, genere singulares suscipit; nihil medium, nec spem, nec curam, sed immensa omnia volvit animo; res immensæ molis animo non minore suscipit; ad ea se servat, ea spectat, quæ magnitudinem ejus capiant; in moliendis rebus vires animo metitur. 2. Magnus est corpore, cet homme est énorme. Corporis magnitudine est inusitata; eximia illi corporis species et magnitudo; ingens illi corpus; species corporis ampla et magnifica; egregia est corporis amplitudine et specie; vasta corporis mole, et humanæ magnitudinis formam propemodum excedente; multum inter omnes corporis specie eminet. Cf. [Longus]. 3. Magnus auctoritate inter homines, homme puissant, considérable. Vir summus, potentissimus, florentissimus; ornamentum ac lumen reipublicæ. Vir amplissimus et clarissimus. Omnium gentium, omnium sæculorum, omnis memoriæ facile princeps.
MĂGUS, i, m. Mage, savant; magicien. Phras. Magus est, il est magicien. Est magicæ artis professione celebris; magicis carminibus, veneficiis et incantationibus utitur; inaudita et nefaria sacra exercet; diris carminibus inferorum umbras manesque elicere, puerorum extis deos manes placare solitus. Usus: In Persis magi augurantur et divinant. Magi genus sapientium et doctorum habebantur in Persis.
MĀIUS, i, m. De mai, le mois de mai. Usus: Mensis maius, Idus maiæ.
MĀJESTAS, ātis, f. Grandeur, élévation, puissance, majesté. Syn. Summa amplitudo, dignitas, summa gravitas. Usus: Majestas est amplitudo et dignitas civitatis, quam qui solvit aut imminuit, capitis pœna afficiendus est. Magnum nomen, magna dignitas, magna majestas consulis. Majestatem conservare. Cf. [Dignitas], [Amplitudo], [Magistratus].
MĀJOR, us; ōris, gen. com. Plus grand. Usus: Majora omnia re quam fama videbantur.
MĀJŌRES, um, m. pl. Ancêtres, aïeux. Syn. Patres, avi. )( Posteri. Epith. Nostri, obscuri. Usus: Patres majoresque nostri optimi et probatissimi.
MĀLA, æ, f. Mâchoire. Syn. Genæ, Maxilla.
MĂLĂCĬA, æ, f. Mollesse; calme de la mer, bonace. Syn. Maris tranquillitas. Usus: Tanta repente malacia exstitit, ut se movere loco non possent.
MĂLĔ, Mal. Syn. Flagitiose, prave, nequiter, turpiter, improbe, incommode, duriter, aspere, perperam, perverse. Phras. 1. Male res nostræ habent, nos affaires vont mal. Male, pessime agitur mecum; claudicant res nostræ; res nostræ pessimo loco sunt; incommode mecum agitur; parum recte res nostræ sub manus succedunt. 2. Male ageres, vous feriez mal. Pessime publico facturus esses; neque recte, neque pro bono feceris; male tibi nobisque consuleres. 3. Male illos habuit, cela les a inquiétés. Acerbum indignumque visum id est omnibus; incommode id accidit omnibus; ea res offensionem attulit; molestiam illi ea ex re cepere non exiguam; res accepta est non æquis animis; graviter id illi molesteque tulere. 4. Male me tractavit, il m’a maltraité. Graviter in me consuluit; aspere admodum ac duriter me accepit; arcte contenteque habuit; indignis modis me accepit. 5. Male vertit ea res, cette affaire a mal tourné. Res in magnum malum evasit; minus prospere res processit; consiliis obstitit fortuna, resque in perniciem vertit. 6. Male, precandi formulæ: Dii te eradicent! magnus te perdat Jupiter! Superi inferique malis te exemplis perdant, interficiant! quod tuo capiti male sit! ea res tibi male vertat! in perniciem vertat! abi in malam crucem! abi in malam rem! Usus: O factum male! male agere, audire, loqui.
MĂLĔDĬCĒ, En médisant, par des médisances. Usus: De absentibus maledice contumelioseque loqui.