MĀLO, mavis, lŭi, malle, Aimer mieux, préférer. Syn. Magis volo. Adv. Omnino, plane. Phras. Malo solitudinem quam fori frequentiam, je préfère la solitude à l’affluence du forum. Solitudo mihi quavis populi frequentia est optatior, potior; solitudinem fori frequentiæ libenter antepono; animus inclinat potius in solitudinem quam fori strepitum; solitudinem præ omni frequentia et celebritate præopto; latere mihi satius est, quam in urbis luce versari. Forum libens cum solitudine commutavero; non mihi tantæ voluptati est forum, quantæ solitudo; citius, æquius foro, quam solitudine caruero; nullo pretio solitudinem dimisero. Usus: Multis partibus id malo, quam, etc. Malo cum Pompeio vinci, quam vincere cum Cæsare.

1. MĀLUM, i, n. Pomme; en gén. fruit à pépin ou à noyau, opposé à nux. Syn. Pomum.

2. MĂLUM, i, n. Mal, malheur. Syn. Damnum, incommodum, pestis, detrimentum. Phras. 1. Malum ingens minatur nobis, un grand malheur nous menace. Magnam mali molem meditatur; ad veteres nostras ruinas, quibus oppressi sumus, multum acerbitatis addet; malum ab homine improbo nobis ingens imminet; insanabilis pernicies ab hoc homine nobis impendet; nulla facies mali est, quæ ab hujus importunitate hominis non sit pertimescenda; multis nos malis onerabit; multa nobis mala afferet; mali nobis multum dabit hominis improbitas; mali nobis plurimum hoc auctore subeundum, exhauriendum erit; erumpet ex hujus importunitate furiæ malum ingens et in dies ingravescet. 2. Quis malum hoc a nobis avertet? Qui éloignera de nous ce malheur? Quis pestem hanc avertet? Quis pestem hanc et perniciem a cervicibus nostris depellet? Quis pestem hanc comprimet, reprimet, exsecabit, exstinguet? Quis medebitur huic malo? Quis malis his nos eripiet? Cf. [Libero]. Usus: Malum imminet, impendet, menacer. Erumpet malum ac late manabit, sortir, se faire jour et s’étendre. Serpit, crescit, ingravescit malum in dies, croître. Malum afferre, dare; malis aliquem onerare et urgere, combler. Malum contrahere, devenir malheureux. Malum sustinere, subire, exhaurire, supporter. Esse, jacere in maximis malis, être sous le coup d’un malheur. Malum cavere, depellere, sanare, guérir. E malis emergere, liberari, être délivré.

3. MĂLUM, ī Fi! quel malheur! quelle misère! Vox indignantis. Usus: Quæ, malum! ista est dementia?

1. MĂLUS, a, um, Mauvais; malheureux. Syn. Improbus, perditus, perversus, facinorosus; item: Incommodus, molestus. Phras. Homo est insigniter malus, cet homme est tout à fait méchant. Insigniter improbus; portentum hominis perditissimi; labes ac flamma reipublicæ; homo est unus omnium nequissimus; hostis bonorum omnium; jam pridem ad pœnam et exitium præceps. Homo est omnibus flagitiis coopertus, contaminatus; singulari cupiditate, audacia, scelere, cui nil divini, nihil humani sanctum; homo post hominum memoriam turpissimus; unus post natos homines deterrimus; impurus helluo, vita turpis, existimatione damnatus; homo perdita nequitia, effuse petulans; homo scelere amentissimus; homo ex omnium scelerum importunitate concretus; pravæ mentis homo; nihil illo levius, nihil inquinatius; labes seculi et incommodum; caput post natos homines deterrimum ac spurcissimum; funesta fax reipublicæ. Cf. [Nequam], [Improbus], [Sceleratus]. Usus: Philosophi non illi mali quidem, sed parum acuti. Malo dolo agere.

2. MĀLUS, i, m. Mât de vaisseau. Epith. Celsi, alti. Usus: 1. Malum erigere, scandere, incidere. Malus vento quassatur. 2. Pomus, arbor pomifera, pommier, arbre.

MAMMA, æ, f. Mamelle, sein. Syn. Uber. Usus: Puer lactens, mammam appetens. Lupa submissas infantibus adeo mitis præbuit mammas.

MANCEPS, cĭpis, m. Enchérisseur dans une vente publique; adjudicataire; entrepreneur. Rad. Manu capiens, dum publicum aliquid emit. Syn. Qui conducit aut emit publicum aliquid. Usus: Mancipes a civitatibus pecunias pro frumento exegere.

MANCĬPI, contr. pro: mancipii. Mancipation, forme de vente ou d’achat particulière au droit civil des romains, et qui consistait à porter la main en présence de cinq témoins sur l’objet cédé, comme symbole de la prise de possession. Usus: Abalienatio est rei, quæ mancipi est, aut traditio alteri facta, aut in jure cessio.