MANSŬĔFĂCĬO, is, fēci, factum, ere, a. Adoucir, dompter. Syn. Mansuetum reddere. Usus: Plebs mansuefacta et exculta. Cf. [Mansuetus].
MANSŬĒTĒ, Doucement, d’une manière calme. Usus: Mansuete facere aliquid.
MANSŬĔTŪDO, ĭnis, f. Douceur, mansuétude. Syn. Lenitas, facilitas. )( Atrocitas. Epith. Incredibilis. Usus: Omnia plena clementiæ, mansuetudinis, liberalitatis.
MANSŬĒTUS, a, um, Doux; apprivoisé, dompté. Syn. Mitis, lenis, facilis; homo mitis ingenii. )( Ferus, immanis, atrox. Phras. 1. Equus mansuetus, cheval dompté. Animal ad mansuetudinem domitum, mansuefactum, condocefactum, insuefactum; a ferocitate ad mansuetudinem traductum. 2. Jam mansuetiores sunt barbari illi, déjà ces barbares sont un peu moins farouches. A ferocitate ingenita ad humanum cultum deducti; ad humanitatem, mansuetudinem traducti sunt; ferocitatem exuerunt; resedit jam barbara illa ferocitas in illorum animis; cultum jam, et mores humanos induere; mitius ingenium induere. Usus: Mansuetus civis. Hominem te cognovi natura, consuetudine, disciplina lenissimum et mansuetissimum. Oratio placida, submissa, lenis, mansueta. Cf. [Lenis].
MANTĬCA, æ, f. Besace, valise. Syn. Pera viatoria. Usus: Non videt, manticæ quod a tergo est.
MANŬBĬÆ, ārum, f. pl. Butin. Syn. Præda, spolia ex hostibus capta. Epith. Imperatoriæ; tantæ. Usus: Manubias Marti consecrare. Manubiis rostra ornare.
MĂNŪBRĬUM, ii, n. Manche, poignée. Syn. Capulus. Epith. Aureum.
MĂNŪMISSĬO, ōnis, f. Affranchissement d’un esclave.
MĂNŪMITTO, is, mīsi, missum, ere, a. Affranchir un esclave, lui donner la liberté. Syn. Libertatem do.
MĂNŬS, ūs, f. Main. Syn. Dextra. Epith. Adversa, antiqua, apta, arguta, contracta, contaminata et cruenta, dextra, facinorosissima, firma, hostilis, impia, importuna, sancta, sinistra, tremebunda, victrix. Usus: 1. Sumere in manus aliquid; in manu tenere; de manibus extorquere; e manibus rem non dimittere, deponere. Disciplina per manus tradita (Vulg. de manu in manum), transmettre de main en main, par la tradition orale. Per manus demitti. Cedomanum, donner la main. Deligatis, vinctis post terga manibus. Manu abnuit. Litteræ tua, mea manu scriptæ, (Vulg. propria manu). Manus porrigo. 2. Facultas, potestas, puissance, pouvoir. Est hoc in manu tua. Manibus victoria excidit. 3. In promptu est, suppetit, avoir sous la main, à sa disposition. Res est in manu. In manu tenemus, habemus victoriam. Præ manibus habere aliquid, sous la main, tout près. 4. Vis, arma, ferrum, violence, combat. Manus afferre alicui; manum abstinere, continere. Ad manus ventum est; manus conferre, conserere. 5. Copiæ, corps de troupes. Militarem manum cogere, facere, habere. 6. Cedere, se rendre, se déclarer vaincu. Manus do.