MAXĬMŎPĔRE, superl. a magnopere. Syn. Summopere, maxime, potissimum. Usus: A te maximopere peto, je vous demande avec les plus vives instances.
MAXĬMUS, a, um, superl. a Magnus, Très grand. Syn. Amplissimus, summus, singularis, ingens, incredibilis, divinus, immortalis. Phras. Maximum habet luxum, son luxe est extraordinaire. Luxus in eo est tantus, ut nihil supra possit esse; nihil ut addi ad tantas opum effusiones posse videatur; ut eum ne tota quidem patrimonia capere, sustinere, aut explere possint.
MĔĀTŬS, ūs, m. Passage, marche, cours. Usus: Solis cursus et meatus.
MĒCUM, Avec moi. Usus: Mecum sum; mecum vivo.
MĔDĔOR, eris, eri, d. n. Guérir, apporter du remède. Syn. Sano, curationem adhibeo, medicinam affero, facio, adhibeo; remedium affero, adhibeo. Adv. Facile. Phras. 1. Temporis longitudo malis medetur, le temps guérit tous les maux. Quæ nobis a fortuna infliguntur vulnera, levantur, sanantur vetustate; vis doloris temporis mora languescit; detrahit de dolore dies, aut etiam penitus tollit et exstinguit. Quovis malo affectis, laborantibus medicinam dies affert. Habet hoc tempus, ut dolorem quemvis, tametsi alte in animo insitum evellat. Est hoc temporis, ut omnem malorum sensum ac memoriam, omnem adversæ fortunæ recordationem ex animo deleat, auferat, eripiat, expellat, amoveat, proscribat. 2. Medendum est huic malo, il faut remédier à ce mal. Occurrendum est huic malo; remedium dandum est huic malo; præsidia comparanda sunt ad istos casus; comparanda, quærenda sunt remedia huic malo; faciendo medicina malo est; curatio diligens adhibenda. Usus: Afflicta reipublicæ, capiti, oculis mederi; mederi ægris.
MĔDĬASTĪNUS, i, m. Esclave du plus bas étage. Syn. Mancipium vilissimum.
MĔDĬCĀMEN, ĭnis, n. Médicament, médecine. Syn. Medicamentum. Epith. Violentum.
MĔDĬCĀMENTUM, i, n. Médicament, remède. Syn. Medicamen, medicina, remedium. Epith. Multa, salutaria, violenta. Usus: Medicamentis delibutus. Medicamentis malum abigere. Fucata candoris medicamenta. Medicamentum dare ad aquam intercutem. Cf. [Remedium].
MĔDĬCĪNA, æ, f. Médecine, remède. Syn. Medicamentum, remedium, ars medendi. Epith. Consularis, animi grata et multis probata, pluribus suspecta et invisa, imbecillior, major, perpetua; tarda sed magna, tempestiva. Phras. (Medicina operatur, Vulg.), la remède produit son effet. Medicina venis concipitur; in venas diffundit se medicamentum, sic, ut sensim toto corpore ejus salubritas percipiatur. Usus: 1. Facere, afferre medicinam alicui. Accipere, sumere medicinam. Nulla tot incommodis medicina reperietur. 2. Ars medendi, art de guérir. Medicinam exercere, facere. Cf. [Remedium].
MĔDĬCOR, aris, atus sum, ari, d. Traiter, guérir. Syn. Medeor.