MĔRŬLA, æ, f. Merle. Usus: Merula fusca.
MĔRUS, a, um, Pur, simple. Syn. Purus, liquidus. Usus: Mera monstra nuntiat. Merum bellum loquitur, il ne parle que guerre. Meræ nugæ. Merus veterator, purus sycophanta est.
MERX, mercis, f. Marchandise. Syn. Res venalis. Usus: In eam insulam omnes cum mercibus et oneribus commeant. Proba merx facile emptorem reperit.
MESSIS, is, f. Moisson. Usus: Messis eo anno nulla fuit. Messem facere.
MESSOR, ōris, m. Moissonneur. Usus: Messores videris imitari.
MESSŌRĬUS, a, um, De moisson, de moissonneur. Usus: Corbis, falx messoria.
MĒTA, æ, f. Cône, pyramide; borne, fin, limite. Syn. Conas, terminus. Usus: Umbra terræ, quæ est meta noctis. Fama ejus paulum ad metas hæsit.
MĔTALLUM, i, n. Métal. Epith. Perfectum. Usus: Metallum gignitur, torretur, utitur. Metallum factum, infectum, métal travaillé, brut.
MĒTĀTOR, ōris, m. Celui qui mesure, qui trace une enceinte. Usus: Castrorum ante metator, nunc urbis, quam decempeda divisit.