MĒTHŎDUS, i, f. Méthode. Syn. Via, ars, ratio.

MĒTĬOR, īris, mensus sum, iri, d. Mesurer. Syn. Dimetior, permetior, definio, norma seu regula describo; pondero. Phras. Metiebatur hominem ex se, il mesurait cet homme à sa propre taille, c. à d., d’après lui-même. Animum hominis ex suo spectabat; suo illum metiebatur pede; exquirebat hominis indolem non ad antiquæ probitatis rationem, sed ad mores suos; e suis moribus, non ejus vita hominem spectabat, metiebatur. Usus: Sua omnia voluptate metiri. Pecuniæ fructum utilitate metiri; non brevitate orationis, sed rerum magnitudine orator metiendus est. E sua natura cæteros metiri.

MĒTO, is, messŭi, messum, ere, a. Moissonner. Syn. Demeto, frumentum succido, deseco segetem, messem facio. Usus: Ut sementem feceris, ita metes. Serito beneficium, ut metere possis fructum.

MĒTOR, aris, atus sum, ari, d. Mesurer, limiter, délimiter. Usus: Castra metari, tracer le camp, dresser le camp, camper. Uno loco metari.

MĔTŬO, is, ŭi, ere, a. et n. Craindre, redouter. Syn. Timeo, vereor, in metu sum, metum habeo. )( Spero. Adv. Diligentius, magnopere, plane, valde. Usus: Non tam de vita sua, quam republica metuit. Cf. [Metus], [Timeo].

MĔTŬS, ūs, m. Crainte, frayeur. Syn. Timor, formido, suspicio, pavor, exanimatio. Epith. Amplior, communis, consularis, diurnus ac nocturnus, falsus atque inanis, finitimus, instinctus furore, magnus, non mediocris, novus, parvus, permanens, præcipuus, præsens, quotidianus, reliquus, subsequens, summus, tantus, temerarius, inanis. Phras. 1. Magnum ea res mihi metum incussit, cette affaire m’a causé de grandes craintes. Metum attulit, obtulit, injecit, objecit, incussit; magnum me in metum adduxit; metu me affecit ingenti; non parvam formidinem injecit; metu me exanimavit; percussit animum graviter ea res, et perculit. Cf. [Terreo]. 2. In metu eram, je craignais, j’étais épouvanté. Ingens me incesserat metus; metu suspensus eram; metu metus; metu suspensus eram; metu frangi, debilitari, exanimari me sentiebam; cecidere animi vultu ipso timorem ex conscientia facinoris significante. 3. Sermo tuus mihi metum omnem sustulit, vos paroles ont dissipé toutes mes frayeurs. Metu me levavit; metu animum exoneravit; metum dempsit; metu me solvit, liberavit; metum mihi levavit, ademit, depulit, abstersit; ex metu me exemit; metum amovit. 4. Metum omnem posui, je ne crains plus du tout. Metum omnem deposui; formidinem posui; metum abjeci, a metu respiravi. Usus: Metus est mali exspectatio. Metum habere, craindre, éprouver de la crainte et qqf en inspirer. Metu vacuum esse, être exempt de crainte. In metu esse, être effrayé. Unum in metu est, je ne crains qu’une chose. In metu aliquid ponere, faire de qqchose un objet d’effroi. In metu habeo Quintilem, je redoute le mois de Juillet. Cf. [Timeo], [Terror].

MĔUS, a, um, Mon, mien, le mien. Usus: Nihil addo de meo.

MĬCO, as, cŭi, are, n. Se mouvoir rapidement, trembler, briller. Syn. Vibro. Usus: 1. Venæ et arteriæ micant, les veines et les artères ne cessent de battre. 2. Digitis jactis ludo, jouer à la mourre. Dignus est, quicum in tenebris mices. Est, cui tuto possis fideri, on peut sans crainte jouer à la mourre avec lui, même durant la nuit; on peut s’en rapporter à lui. (Prov.)

MĬGRĀTĬO, ōnis, f. Migration, passage d’un lieu dans un autre. Syn. Loci mutatio, discessus. Epith. Multæ in alienum solum. Usus: Mors est quasi migratio, commutatioque vitæ.

MĬGRO, as, avi, atum, are, n. et a. Passer d’un lieu dans un autre, s’en aller. Syn. Alio ad habitandum eo, solum muto, verto. )( Maneo. Phras. Ex urbe migrat, il quitte la ville. In alia loca demigrat; urbe emigrat; aliud domicilium, alias sedes petit; hujus civitatis solum mutatione vertit, domicilium, solum mutat; alias sedes quærit; alio se confert, recipit; sedem omnium rerum et fortunarum suarum alibi collocat. Usus: 1. Migrare de vita. In cœlum migrare. Hospitium alicui renuntiare, et alio migrare. 2. Negligo, transgredior, transgresser, enfreindre. Qui jus conservat, justus, qui migrat, injustus est. Cf. [Abeo], [Discedo].