MĪLES, ĭtis, m. Soldat. Syn. Bellator. Epith. Ignavus, timidus, inexercitatus, prudens, veteranus, non legionarius, ne auxiliarius quidem, fortissimus, gloriosus, horridus, nocturnus. Milites acres, boni, crudelissimi, sanctissimi, firmi ad tuendum aliquid, optimi, paratissimi, fame et egestate perditi, egentes, permulti, veteres. Phras. 1. Milites conducere, enrôler des soldats. Milites scribere, facere, conquirere, legere; copias cogere; legiones scribere, conscribere, conficere; exercitum scribere, conscribere, cogere, colligere, parare, comparare, conflare, facere, conficere. Legiones explere, legionibus supplementa scribere. Delectum instituere, conficere, habere; delectu acerbo juventutem agitare; conquisitionem per agros habere. 2. Milites fieri, devenir soldats. Nomina dare in militiam; inter milites nomina dare, edere, profiteri; ad nomina danda præsto esse. 3. Milites dimittere, congédier des soldats. Milites sacramento solvere, exauctorare; exercitum dimittere. 4. Milites præclari, vétérans. Durum in armis genus, longa militia efferati; omni disciplina militari eruditi; usu belli præstantes; magnorum exercituum animos gerentes; bello armisque unice facti; bello florentes ac impigri; militari indole feroces; egregia bello manus, cujus virtuti committi nihil non posset; flos roburque exercitus. 5. Miles egregius, soldat illustre. Incredibili virtute atque exercitatione in armis est; magnum in re militari usum habet; summam scientiam rei militaris habet; vir præstans animi magnitudine, et rei militaris scientia; vir bello spectatissimus; disciplina militari nobilitatus; qui in re militari floret; in armis multum studii consumpsit; vetus miles, manu strenuus et per tot annos omnes militiæ artes edoctus. Usus: Miles tiro, veteranus, auxiliarius, legionarius. Milites imperare. Milites conscribere. Milites a signis dimittere. Milites dilabuntur.
MĪLĬTĀRIS, e, gen. com. De soldat, de guerre. Syn. Bellicus, castrensis. Usus: Militaris labor, ratio. Res militaris. Militaris ætas eorum, qui arma ferre possunt.
MĪLĬTĀRĬTER, A la manière des soldats, militairement. Syn. More militari. Usus: Oratio militariter gravis.
MĪLĬTĬA, æ, f. État de soldat, service militaire, guerre. Syn. Res militaris, bellum. Epith. Communis, muliebris, plena sollicitudinis, prima, vetus, urbana. Phras. Militiam sequi, se faire soldat, s’engager. In militiam nomen dare; proficisci in militiæ disciplinam; rei militari se dare; ad militiam animum adjungere. Usus: Obligare aliquem militiæ sacramento. Militiam subterfugere, detrectare, se soustraire à l’obligation du service militaire.
MĪLĬTO, as, avi, atum, are, n. Être soldat, faire la guerre. Syn. Mereo sub signis alicujus, stipendia facio, stipendia mereo. Usus: In Catonis exercitu juvenis militarat.
MILLE, Mille. Usus: Quid illa fortissimorum virorum millia.
MILLĒSĬMUS, a, um, Millième. Usus: Millesima pars.
MILLĬĀRE, is, et MILLĬĀRĬUM, ĭi, n. Borne, pierre milliaire. Syn. Mille passus, millium. Usus: Ad quintum milliarium tibi occurram. A tertio milliario.
MILLĬES, Mille fois. Usus: Mori millies præstat, quam hæc pati.
MILLĬUM, ĭi, n. Mille romain. Syn. Milliare. Usus: Quot millia tuus fundus abest ab urbe? Romani millia explicabant sæpe per lapides, ut: ad tertium lapidem, à la troisième borne.