MONSTRO, as, avi, atum, are, a. Montrer, indiquer, désigner. Syn. Demonstro, commonstro, ostendo, doceo, patefacio, digitum ad rem, in aliquem intendo. Adv. Benigne, comiter, non gravate. Usus: Viam erranti comiter monstrare. Monstrabis, quæ non intelligo. Cf. [Ostendo].

MONSTRŌSĒ vel MONSTRŬŌSĒ, Monstrueusement, contre nature. Usus: Nihil tam incondite, tam præpostere, tam monstrose cogitari potest, quod non possimus somniare.

MONSTRŌSUS vel MONSTRŬŌSUS, a, um, Prodigieux, monstrueux. Syn. Portentosus. Usus: Monstrosus partus. Vita scriptisque monstrosus.

MONSTRUM, i, n. Présage divin; prodige, monstre. Syn. Portentum, ostentum, prodigium, errantis in alienos fetus naturæ partus. Usus: Fœdissimum monstrum, naturæque ludibrium.

MONTĀNUS, a, um, De montagne. Usus: Ligures montani, duri et agrestes, les Ligures, peuple de montagnards.

MONTŌSUS vel MONTŬŌSUS, a, um, Montueux, montagneux. )( Planus. Phras. Montosa regio, région montagneuse. Regio præaltis montibus intersecta, distincta, intersepta; impendentibus ubique montium jugis, interjectis montibus coarctata. Usus: Aspera et montuosa regio.

MŎRA, æ, Délai, retard. Syn. Cunctatio, dilatio, prolatio, procrastinatio, tergiversatio, retardatio, tarditas. )( Celeritas. Epith. Justa, longa, minima, multa, parva, utilior, procabilis. Phras. 1. Moram non faciam, je ne retarderai pas. Neminem morabor, remorabor; moram non injiciam; moram non interponam; non retardabo, non extraham vestra consilia; cunctationem non injiciam; tempus longius non ducam; moram non producam; non distinebo longius; moram non afferam; non demorabor vos diutius. 2. Res moram non patitur, l’affaire ne souffre point de retard. Res dilationem non recipit; cunctationem non recipit; dilationem non patitur. 3. Moram res postulat, la chose demande un délai. Res ipsa locum tempusque dari sibi aptum postulat; res ipsa quodammodo manum injicit, et paulisper consistere cogit; res ipsa moram et cunctationem injicit; res ipsa ut aliquid esset moræ, interpellat; intervalli aliquid sibi dari postulat, moram consiliis creat. 4. Ego ipse non ero in mora, pour moi, je ne serai pas en retard. Mora in me nulla erit; moras non traham; nihil erit in me moræ; sine mora, abjecta omni cunctatione adero; non cunctabor. Usus: Ista legatio moram bello afferet. Non modo non effugium, sed ne moram quidem mortis assequi potuit.

MŌRĀLIS, e, gen. com. Moral. Usus: Decet augentem Latinam linguam, philosophiam moralem appellare, quæ de virtutibus et vitiis, omninoque de bonis et malis quærit, mais en enrichissant la langue latine d’un mot nouveau, il convient de l’appeler morale, cette philosophie qui, etc.

MŌRĀTOR, ōris, m. Celui qui retarde, qui empêche. Usus: Adversus unum moratorem publici commodi, etc., contre un seul qui faisait obstacle au bien de l’État, etc.

MŌRĀTUS, a, um, Qui a telles ou telles mœurs; constitué, bien réglé. Syn. Moribus præditus, perpolitus, constitutus, institutus. Adv. Bene, mirabiliter. Usus: Bene morata civitas. Institutus, ac bene moratus adolescens. Cf. [Mores boni].