MŎNĒTĀLIS, e, gen. com. Relatif à la monnaie, monétaire. Syn. Qui monetam cudit. Usus: Triumviri monetales, triumvirs monétaires, directeurs de la monnaie.

Mŏnĭălis, is, f. Religieuse. Phras. Virgo Christo consecrata; virgo DEO sacra vel dicata; quæ virginitatis sponsione DEO sese obligavit; virginitatem suam in perpetuum DEO consecravit; quæ se in sacrarum virginum collegium abdidit; quæ se a profanarum rerum strepitu, amore abstractam uni DEO sacras inter virgines devovit; quæ virginitatem suam uni DEO consecratam religiosos inter parietes conclusit. Cf. [Monachus].

MŎNĪLE, is, m. Collier, ornement. Usus: Monile ex auro et gemmis.

MŎNĬMENTUM et MŎNŬMENTUM, i, n. Monument, souvenir, tout ce qui rappelle le souvenir d’une personne ou d’une chose. Syn. Memoria, litteræ, commentarii, moles, opus publicum, tropæum. Epith. Æternum, amplissimum, celeberrimum, clarum, gloriosum, gratum, illustrissimum, immortale, amplissimum, marmoreum, atticum, certum, gravissimum, perenne, ære perennius. Pauca, plena, præclara, publica, pulcherrima, religiosa, sempiterna, summa, tecta, vetera. Usus: 1. Cupio, res meas monimentis litterarum commendari, mandari. Amplissimis monimentis consecrare memoriam nominis. Monimentis proditum testatumque reperimus. Publicis monimentis rerum gestarum, annalium monimentis celebrare. Monimentum statuere, ponere, relinquere, præbere; in animis condere et collocare. Testimonium ac monimentum virtutis, honoris, gloriæ, rerum gestarum. 2. Sepulcrum, tombeau. Sepulcrorum monimenta et elogia. Aditus monimentorum suorum carminibus exornare.

MŎNĬTĬO, ōnis, f. Avertissement, avis, exhortation. Syn. Admonitio, monitum. Usus: Monitio acerbitate, objurgatio contumelia vacare debet.

MŎNĬTOR, ōris, m. Celui qui avertit, qui fait souvenir. Syn. Admonitor. Epith. Fatuus. Usus: Cæsar auctor et monitor hujus sententiæ.

MŎNĬTUM, i, n. Avis; conseil. Syn. Præceptum, monitio. Phras. Monitis tuis parui, j’ai obéi à vos conseils. Meæ aures tuis monitis semper patuere; præcepta nequaquam surdis auribus cecinisti; tuis monitis ac præceptis ducendum me præbui; tuis monitis auscultavi. Cf. [Obedio]. Usus: Tuis monitis et consiliis nitar. Cf. [Consilium].

MŎNĬTŬS, ūs, m. Avertissement. Syn. Monitio. Usus: Divino monitu.

MONS, tis, m. Montagne. Syn. Alpes. Epith. Communis, altus, apricus, sacer; altissimi, impendentes, patrii, silvestres, vestiti. Phras. 1. Regio tota undique montes habet, tout le pays est couvert de montagnes. Perpetuis montibus continetur; perpetuo jugo montis asperi et prærupti includitur; regio cincta, circumvallata montibus; regio circumjectis montibus tanquam vallo septa. 2. Mons altus, montagne élevée. Mons editi in altitudinem ingentem cacuminis; jugum montis cœlo junctum; mons in ingentem altitudinem exsurgens, surgens. 3. Mons in acutum cacumen desinens, montagne finissant en une cime aiguë. Mons in angustum dorsum cuneatus; mons, cujus jugum in acutum cacumen exsurgit. 4. Mons rupibus horridus, mont couvert de rochers. Mons præruptus, saxisque et cotibus impeditus, mons vastus ab natura et humano cultu. Usus: Infimæ radices montis, le pied d’une montagne. Jugum montium cepit, quorum perpetuum jugum in Persidem excurrit. Edita montium occupat. Qua se montium jugum paulatim demittit. Dorsum ejus montis æquum satis, sed angustum. Danubius molli et clementer edito montis jugo effusus.

Mons Calvariæ, Le Calvaire. Phras. Mons morientis in cruce Servatoris nostri memoriæ consecratus. Mons obitu acerbissima Christi morte ad memoriam insignis.