NŎVĬTAS, ātis, f. Nouveauté, chose nouvelle. Syn. Novæ rei ratio, conditio. )( Vetustas. Phras. Novitatem amas, vous aimez la nouveauté. Novitatis amans, studiosus es; rerum novarum cupidus es; novitati studes; novis rebus studes; delectat te status hic novus. Usus: Magnam cupiditatem hominibus injicit novitas. Novitate ad causas inquirendas excitamur. Commovit me ea novitas.
NŎVĪTĬUS, a, um, Nouveau, récent. Syn. Novus. Phras. (Novitius Sacri Ordinis, novice d’un ordre religieux, Vulg.). Tiro religiosus; in tirocinium nuper cooptatus; qui nuper nomen dedit in religiosam militiam, in sacram familiam; nuper inter S. Ordinis tirones adscriptus, adlectus. Cf. [Tiro], [Tirocinium]. Usus: Syrus, nescio quis, de genere novitiorum factus consul.
NŎVO, as, avi, atum, are, a. Rendre nouveau; renouveler, refaire. Syn. Innovo. Usus: Verba novamus ipsi, nous créons nous-mêmes des mots nouveaux. Multa novare volebant. Cf. [Reparo].
NŎVUS, a, um, Nouveau, récent. Syn. Recens, inauditus, inusitatus, per se cognitus, a se ortus, monstri similis, peregrinus, inopinatus, præter consuetudinem; nuperus. )( Vetus. Adv. Plane, omnino. Phras. 1. (Bona nova affero, Vulg.), j’apporte de bonnes nouvelles. Læta apporto omnia; exoptatum nuntium affero; læta narro ac prospera. 2. (Tristia nova affers, Vulg.), vous apportez de mauvaises nouvelles. Tristes affers nuntios; malum apportas, narrando enecas. 3. (Sunt nova incerta, Vulg.), ces nouvelles sont incertaines. Rumores sunt incerti; rumor sine auctore; rumores temere sine ullis auctoribus orti; nuntii non optimis auctoribus; rumores temere, incertis auctoribus, vulgati. 4. (Nova affers incredibilia, Vulg.), vous rapportez des choses incroyables. Monstra narras; ficti sermones, conficti rumusculi sunt, quos tu nuntias; res narras fidem non habituras; monstri simile est, quod narras. Cf. [Nuntius]. Usus: Novum id et admirabile. Hoc mihi plane novum accidit, ac præter opinionem. Numquid processit ad forum hodie novi? Rebus novis studere, être partisan des idées nouvelles, travailler à des changements politiques. (Nova, Vulg.), nouvelles, nouveautés. Commentarii rerum novarum, commentarii rerum urbanarum vel publicarum. Ephemerides rerum novarum.
NOX, noctis, f. Nuit. Syn. Tenebræ. Epith. Acerbissima, cæca, prope extrema, hiberna, obscura, atra, serena, fausta, funesta, luctuosa, intempesta, præceps, longa, proxima, media, multa, sempiterna, socia, stellans. Noctes contractiores, nuits plus courtes. Phras. 1. De nocte ad me venit, il vint chez moi de nuit. Multa nocte, intempesta nocte, concubia nocte, media nocte, medio noctis silentio, provecta jam nocte, adulta jam nocte ad me venit; cum jam multum noctis processisset; noctis silentio, quod tempus mortales altissimo somno premit, ad me accessit; intempestæ noctis silentio, profunda jam nocte ad me venit. 2. Nocte ingruente, au soir, au commencement de la nuit. Nocte appetente; nocte prima; sub primam facem; intendentibus se primis tenebris; primoribus noctis tenebris; cum jam terras nox opacasset; primæ noctis silentio. 3. Studere in seram noctem, étudier fort avant dans la nuit. Producere ad multam noctem litterarum studia; in serum noctis lucubrare aliquid operis; lucubrationes in multam noctem extrahere; bonam partem noctis ad elucubrandos commentarios assumere; bonam noctis partem in litterarum studiis ponere, collocare. 4. Nox me obruit proficiscentem, la nuit me surprit pendant mon voyage. Proficiscentem nox oppressit; itineris pars magna in noctem conjecta est. 5. Tota nocte profectus est, il voyagea toute la nuit. Nullam partem noctis iter intermisit; ea nocte continenter profectus est; iter totam eam noctem tenuit. Usus: 1. Ipsa terræ umbra soli officiens noctem efficit. Sermo in serum noctis extractus. Noctes atque dies. Nocte ad me venit. 2. Transl. Noctem rebus etiam claris offundere, répandre sur des choses claires une certaine obscurité.
NOXA, æ, f. Tort, préjudice, dommage; faute, délit. Syn. Culpa, noxia. Epith. Minima. Usus: In noxa esse; extra noxam esse. Eximere noxæ aliquem. Noxæ dedere aliquem, livrer le coupable à la justice. Sine noxa esse. Cf. [Culpa], [Crimen].
NOXĬA, æ, f. Tort, dommage, méfait, crime. Syn. Noxa, culpa, crimen. Usus: Castigare aliquem ob meritam noxiam. Noxiæ pœna par esto.
NOXĬUS, a, um, Nuisible, funeste; coupable. Syn. Malus, perniciosus. Usus: Noxius civis coerceatur.
NŪBĒCŬLA, æ, f. Petit nuage, air sombre, front sévère. Usus: Frontis tuæ nubeculam pertimesco.
NŪBES, is, f. Nue, nuage. Syn. Concretus in ære vapor. Epith. Opacæ, atræ, acres, cæcæ, densæ, cœlestes, cæruleæ. Phras. Cœlum nubibus obducitur, le ciel est couvert de nuages. Intendunt se spissæ in cœlo nubes; concreti in ære vapores se in nubes induunt; cœlum nubibus obscuratur; obductæ cœlo nubes solem condunt, lucem eripiunt; aer in nubes cogitur. Usus: Aer concretus in nubem humoremque colligens terram auget imbribus. Conflictu nubium ardor exprimitur. Cum illi anhelitus se in nubem induerent. In illis reipubl. tenebris, nubibus ac procellis. Objicere nubem fraudibus, étendre un nuage, un voile sur des méfaits.