OLLA, æ, f. Pot, marmite. Syn. Denariorum implere ollam.
ŎLUS, ĕris, n. Toute espèce de légume, chou, navet, etc. Syn. Herba sativa, quæ est in usu cibario. Usus: Olera fastidire.
ŎLUSCŬLUM, i, n. Petit légume, chou. Syn. Olus minutum.
ŌMEN, ĭnis, n. Toute manifestation, tout signe, tout acte, considéré comme annonce, présage, indice de l’avenir. Dictum aut factum casu exceptum, quo rei cujuspiam eventus portendi posse videatur. Epith. Clarum, detestabile; prærogativum, paganum, bonum, faustum, funestum, triste, malum. Usus: Bonis vel tristibus ominibus abeuntem prosequi. Omen capio. Accipio omen. Quod dii omen avertant, obruant, prohibeant! Nullis auspiciis, funestis ominibus omnium, et exsecrationibus rem aggressus est. Territis omnibus, velut fœdo omine incipiendæ rei. Id a plerisque in magni terroris omen acceptum est. In omen vertere.
ŌMĬNĀTOR, ōris, m. Devin, celui qui présage l’avenir. Syn. Qui capit omina.
ŌMĬNOR, aris, atus sum, ari, d. Présager, augurer. Syn. Auguror. Cf. [Augurium].
ŎMITTO, is, mīsi, missum, ere, a. Renvoyer, lâcher; omettre. Syn. Mitto, missum facio, prætermitto, relinquo, prætereo. Adv. Omnino, plane. Phras. 1. Negotium hoc melius omittes, vous ferez mieux d’abandonner cette affaire. Negotium id melius prætermittes; consultius erit supersedere toti huic negotio; negotium hoc, si sapis, repudiabis; tutius cœptum negotium abrumpes, missum facies, de manibus depones. 2. Omitte contumelias, cesse tes injures. Aufer contumelias et probra; mitte cavillationes; missas fac contumelias. 3. Ut omittam cætera, pour ne pas parler du reste. Ut præteream, prætermittam, relinquam, ut mittam, ut missa faciam cætera; ut supersedeam pluribus. Usus: Omitte timorem, iram, sollicitudinem, spem inanem. Nihil omisi pietatis et humanitatis. Cf. [Relinquo], [Negligo], [Prætermitto].
OMNĪNO, Entièrement, complètement. Syn. Plane, prorsus, funditus, usquequaque. Phras. 1. Malum id vix omnino tolletur, on aura de la peine à faire disparaître entièrement ce mal. Vix radicitus ab ipsa stirpe extrahetur; vix funditus exstirpabitur; rami fortasse amputabuntur, radicum fibræ non item evellentur. Malum illud vix auferetur, removebitur ex integro. 2. Res est omnino necessaria, la chose est tout à fait nécessaire. Res est in omnes partes necessaria. Res est plane atque omnino necessaria; per omnia, sine dubio, omnibus modis, omnium rerum causa necessaria. Usus: Vix aut omnino non potest fieri.
OMNĬPŎTENS, tis, omn. gen. Tout-puissant. Verb. poetic. Cf. [Penitus].
OMNIS, e, gen. com. Tout, chaque, chacun. Syn. Cunctus, universus, quisque, quivis, quis non? summi, infimi, ad unum omnes, totus. )( Nullus. Adv. Omnino. Phras. Omnes de victoria sibi gratulantur, tous se réjouissent de la victoire. Omnium generum, ætatum, ordinum homines, omnis fortunæ ac loci homines; omnes populi cunctæque gentes; quantum est hominum in orbe, singuli et universi de inaudita hac post hominum memoriam victoria lætantur. Omnes sibi viri, mulieres, cives ac peregrini, servi ac liberi de tam illustri victoria gratulantur. Cum a summis, mediis, infimis, tum denique ab universis victoria hæc ingenti lætitia celebratur. Omnes certatim, alius luculentius alio, hanc sibi victoriam gratulantur. Usus: Omnia minima, maxima per se agit. Nemo omnium. Ubi hæc omnia prima, postrema recitata sunt.