OMNĬVĂGUS, a, um, Qui erre en tous lieux, errant, vagabond. Usus: Diana omnivaga dicitur.
ŎNĂGER, gri, m. Onagre, âne sauvage. Syn. Asinus silvester.
ŎNĔRĀRĬUS, a, um, De charge, de transport. Usus: Navis oneraria, vaisseau de transport.
ŎNĔRO, as, avi, atum, are, a. Charger d’un fardeau; accabler, combler, etc. Usus: Aures alicujus onerare mendacio, prodiguer les mensonges à qqn, lui débiter mille mensonges. Cf. [Onus].
ŎNĔRŌSUS, a, um, Lourd, pesant, accablant. Syn. Gravis, ponderosus. Cf. [Gravis].
ŎNUS, ĕris, n. Charge, fardeau, poids. Epith. Commune, grave, leve, magnum, tantum. Phras. 1. Onus habeo gravissimum, je porte un très lourd fardeau. Onus mihi impositum est gravissimum; onus laboris maximum in me recepi, suscepi; onus sustuli, sustineo sane grave; onere premor ac pene opprimor gravissimo; onus mihi incumbit, onus cervicibus meis impositum est immensum; plura simul in me onera inclinata sunt. Non unum mihi injunctum est onus; non leve onus subii. 2. Sub onere fatiscere, succomber sous le faix. Oneri succumbere; onere opprimi, sub onere concidere. Usus: Onus alicui addere. Onere levare, onus allevare. Onus deponere, abjicere, propter infirmitatem animi detrectare. Onus ferre, perferre.
ŎNUSTUS, a, um, Chargé. Usus: Asellus auro onustus, ânon chargé d’or.
ŎPĀCO, as, avi, atum, are, a. Ombrager, donner de l’ombre à. Syn. Obscuro. Usus: Terra nos opacat. Platanus patulis diffusa ramis ad opacandum locum aliquem. Cf. [Obscuro].
ŎPĀCUS, a, um, Qui a de l’ombre, ombragé; ténébreux, noir. Syn. Obscurus, umbrosus. )( Apricus. Usus: Opaca nubes. Locus opacus et frigidus in silvis.