PALLĬDUS, a, um, Pâle; moisi. Usus: Pallido cortice arbor.
PALLĬŎLUM, i, n. Petit manteau grec. Epith. Sordidum. Usus: Sæpe est sub palliolo sordido magna sapientia.
PALLĬUM, ĭi, n. Manteau grec. Syn. Amiculum vestibus injici solitum, quod Græcorum proprium fuit, ut toga Romanorum. Epith. Aptum ad omne tempus, laneum, purpureum. Usus: Pallium in collum conjicere; onerare humerum pallio, jeter le manteau sur les épaules. Pallium alicui detrahere. Pallio tegere. Iste cum pallio purpureo. Colligere pallium, retrousser le manteau.
PALLOR, ōris, m. Pâleur; crainte, frayeur. Usus: Terrorem pallor et dentium crepitus consequitur. Magno cum tremore et pallore aliquid dicere; pallorem traho, contraho, in pallorem verti; pallore infici. Cf. [Palleo].
PALMA, æ, f. La paume de la main, palme, victoire, etc. Syn. Manus pars interior; victoria, principatus. Phras. Ille de omnibus palmam tulit, il a vaincu tout le monde. Palmam retulit; omnibus palmam eripuit. Cf. [Supero], [Vinco]. Usus: 1. Dialectica pugno, Rhetorica palmæ similis est, la dialectique ressemble au poing et l’éloquence à la main ouverte. Aliquem palma concutere, souffleter qqn. 2. Arbor palma, palmier. Epith. Lemniscata, procera et tenera, urbana. Palmæ agrestes, multæ, plurimæ. Palma nobilissima illa arbor, nulli cedit ponderi, sed contra assurgit, et reluctatur. 3. Transl. Victoria, victoire, triomphe, palme. Eloquentiæ palmam alicui dare, deferre. Palmam alicui dubiam facere.
PALMĀRIS, e, gen. com. Grand d’une palme; qui mérite la palme, le prix. Usus: Statua palmaris, statue remarquable. Palmaris illa philosophorum sententia.
PALMĀRĬUS, a, um, De palmier; subst. Chef-d’œuvre. Usus: Id est, quod palmarium puto: me reperisse, etc., mais, mon chef-d’œuvre, c’est de....
PALMUS, i, m. Palme, mesure de longueur de douze pouces. Mensuræ genus.
PĀLOR, aris, atus sum, ari, d. Errer, se disperser. Syn. Vagor, dispergor. Usus: Vagi per agros palantur milites. Exercitus per silvas fuga palatus. Cf. [Vagor], [Erro].