PĔLĂGUS, i, n. La mer. Syn. Mare.
PELLĬCĬO, is, lexi, lectum, ere, a. Séduire, enjôler, charmer. Syn. Allicio, induco, invito, capio, delinio. Usus: Adolescentis animum pellexit omnibus irritamentis, quibus ætas illa capi ac deliniri solet, il gagna ce jeune homme par tout ce qui peut séduire et charmer cet âge. Cf. [Allicio], [Traho].
PELLIS, is, f. Peau, cuir. Epith. Caprina. Usus: Pellis arietis inaurata. Sub pellibus hiemare.
PELLĪTUS, a, um, Couvert d’une peau, d’une fourrure. Usus: Pelliti patres.
PELLO, is, pĕpŭli, pulsum, ere, a. Faire sortir, chasser, éloigner. Syn. Depello, arceo, fugo, moveo, submoveo. Adv. Acriter, vehementius, privatim. Phras. 1. Meretur urbe pelli, il mérite d’être chassé de la ville. Dignus est, quem urbe pellamus, exterminemus, ejiciamus; quem tanquam pestem civitas evomat ac foras projiciat; qui e civium numero tollatur; urbe vi expellatur, extrudatur; aras ac focos relinquere cogatur; de statione dimoveatur. Cf. [Exilium]. 2. Hostem pepulimus, nous avons mis l’ennemi en fuite. Hostes loco pulsi, statione dejecti; periculum audacia discussum est, ferro dejecti hostes et præcipites campo exacti. Vim oblatam vi fregimus et refutavimus; impetum ruentium retudimus, trepidos ex præsidiis deturbavimus; hostem primum in ruinam muri expulimus, dein impeditum et trepidantem deturbavimus, postremo fusum fugatumque in castra redegimus. Usus: Mœstitiam ex animo pellere. Species utilitatis ejus animum pepulit, a fait impression sur lui. Id aures hominum animosque pepulit. Nulla me insignis injuria pepulit.
PELLŪCENS, entis, omn. gen. Transparent, diaphane. Syn. Pellucidus.
PĔNĀRĬUS, a, um, De provisions, de vivres. Usus: Cella penaria, cellier aux provisions de bouche.
PĔNĀTES, ĭum, m. pl. Pénates, dieux tutélaires de la famille et de l’État. Syn. Dii patrii, lares, foci. Epith. Patrii familiaresque, penetrales, incurvi. Usus: Penates patrii ac familiares mei. Exterminare aliquem a diis suis penatibus.
PENDĔO, es, pĕpendi, ere, n. Pendre, être suspendu. Syn. Suspensus sum; hæreo. Adv. Aliunde, diutius, vehementer, valde. Phras. 1. Ex hoc pendent omnia, tout dépend de là. Cardo rei in hoc volvitur, vertitur; hoc caput rei est; suspensæ sunt totius consilii rationes. Usus: 1. Qui ex imperitorum sermone pendet, in magnis viris non est habendus. Salus nostra ipsa exigua pendet. Ex unius vita pendet omnium. E Bruto pendet respublica. Ex alieno consilio, nutu, levitate, ex fortuna pendere. Suspensum incertumque obscura spe, et cæca exspectatione pendere. Aptas habere a DEO suspensasque vitæ rationes, neque ex incertis hominum consiliis pendere. Quam laudem sapientiæ statuo esse maximam, non aliunde pendere nec extrinsecus aut bene aut male vivendi suspensas habere rationes, cette gloire que donne la sagesse est la plus grande de toutes, elle est indépendante, etc. 2. Hæreo, dubito, être incertain, indécis, flottant. Vehementer animi pendeo de te. Exspectando et desiderando vehementer animis pendemus, cruciamur, angimur.