PĔDĀRĬUS, a, um (subaud. senator), Sénateur pédaire, c. à d., subalterne, qui n’avait encore exercé aucune charge curule et qui n’avait pas voix délibérative. Syn. Qui sententiam in senatu ipsi non dicunt, sed in aliorum sententiam pedibus eunt. Usus: Pedarii in eam sententiam summa voluntate iverunt, cucurrerunt.

PĔDES, ĭtis, m. Celui qui va à pied, piéton. Phras. Peditem agere, être dans l’infanterie. Pedibus stipendia facere; pedestria stipendia facere; pedibus merere. Usus: Peditum equitumque turmæ.

PĔDESTER, tris, e, A pied, pédestre. Usus: Pedestres copiæ, troupes d’infanterie. Pugna, statua pedestris.

PĔDĔTENTIM, Pas à pas, lentement; peu à peu, graduellement. Syn. Sensim, gradatim, sensim sine sensu, lento gradu. Usus: Sensim erit et pedetentim mutatio facienda.

PĔDISSĔQUA, æ, f. Suivante, compagne. Syn. Famula, ancilla. Usus: Divitiæ virtutis pedissequæ.

PĔDISSĔQUUS, i, m. Suivant, valet de pied. Syn. Famulus.

PĔDĬTĀTŬS, ūs, m. Infanterie. Syn. Pedestres copiæ. Usus: Equitatu, peditatu et pecunia instructus.

PEGMA, ătis, n. Machine, échafaud; machine de théâtre. Syn. Machinæ ligneæ.

PĒJĔRO, as, avi, atum, are, a. et n. Faire un faux serment, se parjurer. Syn. Fidem et jurisjurandi religionem violo, negligo, relinquo; fidem jurejurando datam fallo; mendacii religione me obstringo. Usus: Conceptis verbis pejerare. Qui pejerat, ei credi postea, vel per plures deos juranti, non oportet. Cf. [Juro].

PĒJOR, ōris, omn. gen. Plus mauvais. Syn. Deterior. Usus: Turpitudo pejor est quam dolor.