PĔCŪLĀTOR, ōris, m. Concussionnaire, celui qui administre sans probité les deniers de l’État. Syn. Depeculator, ærarii violator, fur pecuniæ publicæ.

PĔCŪLĀTŬS, ūs, m. Péculat, concussion, malversation. Syn. Crimen ejus, qui publicam pecuniam avertit; pecuniæ publicæ furtum. Epith. Certissimus. Usus: Peculatus (scilicet crimine) accusari, damnari.

PĔCŪLĬĀRIS, e, gen. com. Propre, particulier, spécial. Syn. Singularis, præcipuus. Usus: Hoc illis peculiare est. Edictum peculiare.

PĔCŪLĬĀTUS, a, um, Enrichi, riche. Syn. Nummatus, pecuniosus. Adv. Plane, bene. Usus: Balbus plane bene peculiatus.

PĔCŪLĬUM, ĭi, n. Pécule, épargne. Syn. Lucrum proprium, præsertim servorum. Usus: Cupiditate peculii nullam servitutem recusant, ils ne refusent aucun service d’esclave par la passion d’augmenter leur pécule.

PĔCŪNĬA, æ, f. Avoir, biens, fortune, richesses; argent comptant, monnaie. Rad. Pecus; olim enim signo bovis, ovis, etc. signabatur, et apud antiquos omnes in pecudibus sitæ erant divitiæ. Syn. Nummi, argentum; opes, divitiæ, fortunæ, copiæ. Epith. Abundans, adventitia, aliena, amplissima, antiquior, suavior aliqua re, certa, cruenta, dux ad rem aliquam, effectrix multarum et magnarum voluptatum, expeditissima, extraordinaria, grandis, satis grandis et satis impudens, hereditaria, immanis, patula, honesta, sordida, munda, acerba, propria in causa et in judicio collocata, inanis, incerta, infinita, ingens, innumerabilis, invidiosa, jucunda, acerba, levissima, magna, mediocris ad opinionem vulgi, tenuis, minor, modica ad opinionem alicujus, necessaria, parva, patria, pergrandis, permagna, tam plena, tam præclara, præsens, publica, privata, summa, tanta, vectigalis, universa. Pecuniæ alienæ, desperatæ, funestæ, ingentes, innumerabiles, inopinatæ repentinæque, publicæ, residuæ, tantæ, tam infinitæ. Phras. 1. Pecuniæ multum sibi corrogat, il gagne beaucoup d’argent. Multum pecuniæ ex commercio facit; multum illi ex metallis redit; nunc hac, nunc illa hereditatis portiuncula aspergitur, quanquam sat amplas opes fortuna ex dote conjugis ad eum transtulerit. Multum ille nummorum ex quæstu quotidiano conficit; ingentem pecuniam constat, cogit, congerit, construit, coacervat. Permagnam pecuniæ vim ex quæstu quotidiano redigit, capit, conciliat, parat sibi, domum avertit. 2. Multum habet pecuniæ, il est très riche. Argenti signati, argenti forma signati vis illi ingens est; ad magnam pecuniam venit; affluit, abundat pecunia; bene nummatus est; bene a pecunia paratus, instructus; re ampla, prolixa utitur; opibus floret, viget, pollet. Cf. [Dives]. 3. Omnes artes novit pecuniam cumulandi, il connaît tous les moyens de grossir son trésor. Omnia pecuniæ parandæ rationes perspectas habet et exploratas; vias omnes emungendi argento homines probe tenet; conficiendæ pecuniæ articulos novit omnes. 4. Pecuniæ publicæ valde parum est, le trésor public est dans un état déplorable. Incredibiles angustiæ sunt pecuniæ publicæ; summa est difficultas ærarii; vix ullum in numerato argentum habemus. In arcto res est propter ærarii angustias. 5. Qui suas pecunias jam dissipavit, mox alienas adorietur, celui qui a dissipé sa fortune, essaiera bientôt de s’emparer de celle des autres. Qui pecuniam suam per luxum effudit, dilapidavit, devoravit, comedit, adedit, exhausit, profudit; mox etiam publicam avertet, corripiet, depeculabitur; mox in fortunas alienas invadet. 6. (Ex censu solvit pecuniam, ex capitali nihildum accepit, Vulg.), il ne mange que ses intérêts, sans toucher à son capital. De lucro, de sorde dat, nihil detrahit de vivo; nihil de vivo resecat; de capite nihil detrahit. Usus: Pecunia signata, proba, notæ legitimæ, argent qui a sa valeur. Pecunia, nummi adulterini, monnaie fausse. Pecunia præsens, numerata, argent comptant. Pecuniæ, nummi omnis notæ, monnaies de toute valeur. Pecuniam fenori dare, occupare, prêter de l’argent à intérêts. Pecuniam fenori sumere, accipere, emprunter. Pecuniam implicitam habeo et quæ cohæret cum aliorum pecuniis, avoir de l’argent engagé dans une affaire. Pecuniam repræsentare, payer argent comptant. Pecuniam permutatione repræsentare, payer par un mandat. Pecuniæ rationem conjunctim habere, mettre de l’argent en commun. Pecuniam supprimere, détourner une somme d’argent. Pecuniam civitatibus imperare, a civitatibus exigere, lever, imposer des contributions. Pecuniam solvere, dissolvere, payer de l’argent à qqn, s’acquitter. Pecuniam erogare, donner de l’argent. Pecuniam credere, prêter. Pecuniam numerare ab aliquo, payer par l’entremise de qqn. Pecuniam ex re aliqua redigere, faire argent de qqche. Effusio et dissipatio pecuniæ, dissipation. Pecuniam numeratam in præsentia non habeo; argentum in numerato non habeo, je n’ai point d’argent comptant. Cf. [Divitiæ].

PĔCŪNĬĀRĬUS, a, um, D’argent, pécuniaire. Usus: Inopia rei pecuniariæ.

PĔCŬNĬŌSUS, a, um, Riche en argent, riche, fortuné. Syn. Bene nummatus, pecuniatus, qui multum habet in arca, qui in numerato multum habet. Usus: Vir copiis rei familiaris locuples et pecuniosus. Cf. [Dives].

PĔCUS, ŏris, n. Le bétail dans le sens collectif, et PĔCUS, ŭdis, f. Pièce de bétail isolée, animal, bête. Syn. Armentum. Epith. Apta hominibus ad vescendum, impurissima et intemperantissima, languida et tarda. Pecora æqualia, aliena, magis crebra, prope quotidiana, innumerabilia, leviora, magna, minora, multa, parva, propria, reliqua, tolerabilia. Pecudes expertes rationis, mutæ, multæ, reliquæ. Usus: Multitudo pecorum, partim ad vescendum, partim ad corpora vestienda. Agri depascuntur a pecoribus. Hæc impurissima et intemperantissima pecus, de homine improbo, personne grossière, sotte ou sale; animal, brute, bête.

PĔDĀLIS, e, gen. com. Qui a un pied de long, de large, de tour, etc. Syn. Pedis unius mensuram habens. Usus: Sol pedalis videtur, le soleil nous semble avoir un pied de diamètre.