PĔRCALLĔSCO, is, ŭi, ere, n. et a. 1. n. S’endurcir. 2. a. Apprendre, savoir à fond. Syn. Obduresco. Usus: Sed jam usu obduruerat et percalluerat civitatis incredibilis patientia, la patience des citoyens s’était endurcie, et l’habitude de souffrir avait produit l’insensibilité. Si usum rerum percallueris, nihil te effugiet, pour peu que vous ayez de pratique et d’expérience, rien ne vous échappera.

PĔRCĔLĔBRO, as, avi, atum, are, a Répéter très souvent qqche. Syn. Maxime divulgo. Usus: Audita et pervulgata et percelebrata sermonibus res est. Cf. [Celebro].

PERCELLO, is, cŭli, culsum, ere, a. Frapper, ébranler, épouvanter. Phras. Is nuntius vehementer me perculit, cette nouvelle m’a fortement frappé. Ejus rei mentio vocem mihi debilitavit, mentem dolore impedivit; accepto eo nuntio frangi animum, affligi, debilitari sentiebam; nec lingua nec mente consistere poteram; exanimatus dolore, alienatus metu luctuque, mutus fractusque malis ingemui. Cf. [Terreo]. Usus: Hæc te vox non perculit? non perturbavit? Cette voix ne t’a pas épouvanté, elle ne t’a pas glacé? Quos repentina aliqua vis ac tempestas perculit, afflixit, avertit exsultantes. Perculsis instare. Perculsa jam diu et afflicta Græcia.

PERCENSEO, es, ŭi, ere, a. Passer en revue, compter. Syn. Recenseo, percurro. Usus: Quis tua merita numerando percenseat?

PERCEPTĬO, ōnis, f. Récolte; notion, connaissance. Syn. Collectio, comprehensio. Epith. Firma animi ad aliquid, inchoata. Usus: Fructuum perceptio.

PERCĬPĬO, is, cēpi, ceptum, ere, a. Sentir, ressentir. Syn. Capio. Adv. Bene, celeriter, diligenter, expedite, extrinsecus, plane, recte, summatim, tarde, penitus, assidue, necessario. Usus: 1. Luctum percipere. Omnia nomina percipere. Percipere et condere fructus. Disciplinas omnes percipere. 2. Assequor, intelligo, comprendre, saisir. Aliquid animo percipere, memoria custodire. Artis præcepta, consilium cognoscere atque percipere. Cf. [Intelligo], [Capio].

PERCĬTUS, a, um, Éveillé, mis en mouvement, excité. Syn. Concitatus, incitatus. Usus: Animo irato ac percito aliquid facere, dans un transport de colère.

PERCOMMŎDĒ, Très commodément, très bien, fort à propos. Syn. Valde commode, opportune. Usus: Sive casu accidit, sive consilio, percommode factum est.

PERCONTĀTĬO, ōnis, f. (Percunctatio), Question, information, interrogation. Syn. Interrogatio. Epith. Finitima alicui, servilis. Usus: Aliquid non percontatione quæsitum, sed dolore expressum.