PERCONTOR (percunctor), aris, atus sum, ari, d., a. et n. S’enquérir, s’informer; questionner, interroger. Syn. Quæro, sciscitor. Usus: Deinde ille me de republica percunctatus est. Cf. [Quæro].
PERCRĒBESCO, is, crēbŭi, escere, n. Devenir très fréquent, se multiplier; se répandre, se divulguer. Syn. Increbesco, divulgor; in ore et sermone omnium esse incipio. Adv. Omnino. Usus: Ea opinio sermone omnium percrebuit. Fama de tua egregia in rempublicam voluntate percrebescit. Cf. [Rumor], [Fama].
PERCŬPĬO, is, ere, a. Désirer fort, avoir grande envie. Syn. Valde cupio. Cf. [Cupio].
PERCURRO, is, curri, cursum ere, a. et n. Courir à travers, traverser en courant, parcourir. Syn. Percenseo, obeo, strictim attingo, breviter decurro. Adv. Brevi, valde, breviter. Usus: Oratione aliquid percurrere. Multa animo, plura legendo percurrit. Ad aliquem percurrere, voler vers qqn.
PERCURSĀTĬO, ōnis, f. Course, tournée dans. Syn. Peragratio. Epith. Præclara.
PERCURSĬO, ōnis, f. Revue rapide. Usus: Propter animi multarum rerum brevi tempore percursionem, à cause de la facilité qu’a l’âme de parcourir en un instant une foule d’objets.
PERCURSO, as, avi, atum, are, a. et n. Parcourir, traverser. Usus: Latronum modo percursant totis finibus nostris.
PERCUSSĬO, ōnis, f. Action de frapper, coup. Usus: Digitorum percussione heres fieri possum. Aptæ numerorum percussiones, mesure (t. de musique).
PERCUSSOR, ōris, m. Meurtrier, assassin. Syn. Interfector. Usus: Percussorem immittere in aliquem.
PERCŬTĬO, is, cussi, cussum, ere, a. Frapper. Syn. Ferio, cædo. Usus: 1. Aliquem lapide, gladio, securi percutere. Fulmine percussus interiit. 2. Transl. Percussit animum ea cogitatio. Percutere fœdus cum aliquo, frapper, c. à d., conclure une alliance, un traité, (parce qu’à cette occasion on immolait une victime). Cf. [Verbero], [Ictus], [Fustis].