PERMITTO, is, mīsi, missum, ere, a. Permettre, accorder, autoriser à; pardonner. Syn. Concedo, sino, patior, potestatem facio vel concedo, do. )( Veto. Adv. In posterum potestatem. Phras. Permissum homini ut in patriam rediret, on permit à cet homme de retourner dans sa patrie. Facultas oblata, concessa, data est homini in patriam redeundi; repetendæ patriæ facultas fuit; facultatem adeptus, consecutus, assecutus est, habuit patriæ repetendæ. Datum id homini, tributum, concessum, remissum ut patriam repeteret suam, id quoque homini largitus est Princeps; hanc illi facultatem largitus est ut suos in patria inviseret. Facta homini copia, potestas suos revisendi. Principis permissu, concessu, repetendæ patriæ copia fuit. Cf. [Concedo], [Facultas]. Usus: Totum ei negotium permisi, meque in ejus potestate fore, dixi. Judicis potestati rem permisi. Permitto aliquid iracundiæ tuæ, do adolescentiæ, cedo amicitiæ, tribuo parenti. Inimicitias tecum susceptas reipublicæ permitto, je fais à la république le sacrifice de mes rancunes contre vous. Hostibus se, vitam rei judicum sententiis permittere. Cf. [Concedo].
PERMŌTĬO, ōnis, f. Vive émotion, trouble de l’âme. Syn. Motus, perturbatio. Epith. Divina, intima. Usus: Permotio animi. Quæ permotione mentis maxima sentimus. Cf. [Perturbatio].
PERMŌVĔO, es, mōvi, mōtum, ere, a. Ébranler, émouvoir, toucher. Syn. Commoveo, perturbo, perpello. Adv. Quam maxime mentes, vehementer. Phras. Ad hoc me humanitas tua permovit, votre bonté m’a poussé à cela. Ad hoc me non utilitatis spes aliqua, sed tua humanitas adduxit; adductus sum multis officiis tuis, nulla spe commodorum; hos mihi stimulos tua humanitas admovit; his me stimulis multa tua in me officia concitarunt; ago hoc non spe præmii impulsus, sed tua incitatus humanitate; debes hoc, quidquid est, humanitati tuæ; debes hoc, quantulumcumque est, acceptum referre totum humanitati tuæ. Usus: Si quem hæ calamitates permovent. Cf. [Moveo], [Persuadeo].
PERMULCĔO, es, si, ctum (sum), ere, a. Caresser, flatter. Syn. Mulceo, delinio, mitigo. Usus: Animum voluptate, aures leni sono, senectutis tædia consolatione aliqua permulcere.
PERMULTUS, a, um, Qui est en grand nombre, en grande quantité. Usus: Permulti imitatores Principum. Cf. [Multus].
PERMŪNĬO, is, īvi vel ĭi, itum, ire, a. * Fortifier entièrement. Syn. Munio.
PERMŪTĀTĬO, ōnis, f. Changement, modification. Syn. Mutatio. Epith. Magna, publica, quadrantaria. Usus: Virtus nec temporum, nec tempestatum permutatione permutatur. Cf. [Mutatio].
PERMŪTO, as, avi, atum, are, a. Changer, modifier complètement; échanger, faire le change. Syn. Muto. Usus: Sententiam permutare. Permutatum solvere cum quæstu. Permutare pecuniam. Vereor, ne id quod tecum permutavi, versura solvendum mihi sit, je crains que pour te payer ce que tu m’as donné par échange, c. à d., contre un titre émané de moi, contre ma signature, il ne me faille emprunter. Cf. [Muto].
PERNA, æ, f. * Cuisse; jambon. Epith. Fumosa.
PERNĔGO, as, avi, atum, are, a. Nier obstinément, absolument. Syn. Prorsus nego. Cf. [Nego].