PERMĂNO, as, avi, atum, are, n. Couler, pénétrer qque part, y arriver. Syn. Mano, pervenio, penetro, permeo. Adv. Latentius in venam, usque eo in animum. Usus: Permanarunt hi sermones ad aures nostras. Dicta tua ad animos, ad permovendas mentes non permanant. Venenum potum permanat in venas. Cf. [Mano], [Penetro].
PERMANSĬO, ōnis, f. Constance, persévérance. Epith. Perpetua, stabilis. Usus: Permansio perpetua in eadem sententia.
PERMĔO, as, avi, atum, are, a. Pénétrer. Syn. Permano, penetro. Usus: Intelligentia per omnia permeat et transit.
PERMĒTĬOR, īris, mensus sum, iri, d. a. Mesurer d’un bout à l’autre. Syn. Dimetior. Usus: Solis magnitudinem quasi decempeda permensus est. Cf. [Metior].
PERMISCĔO, es, scŭl, stum et xtum, ere, a. Mêler, mélanger, confondre. Syn. Commisceo, confundo aliud alio, in unum confundo. Usus: Ne tuas sordes cum clarissimorum virorum laudibus permisceas, ne mêle pas tes turpitudes avec la gloire des plus illustres citoyens. Non modo illa permiscuit, sed in his etiam turbavit. Implicata et mista oratio. Permisti tot populi in unum corpus coaluere, tant de peuples confondus. Cf. [Misceo].
PERMISSĬO, ōnis, f. Permission. Syn. Permissus, concessus. Epith. Grata. Usus: Quod tibi mea permissio tuæ mansionis grata sit, gaudeo, mon consentement à ce que ton éloignement se prolonge. Cf. [Venia].
PERMISSŬS, ūs, m. Permission, autorisation. Syn. Permissio. Usus: Meo permissu abiit.
PERMISTĒ (permixte), Pêle-mêle, confusément. Syn. Confuse. )( Separatim.
PERMISTĬO (permixtio), ōnis, f. Mélange, confusion. Syn. Admistio, confusio. Epith. Superior.