PERSPĬCAX, ācis, omn. gen. Perspicace, clairvoyant, plein de pénétration. Syn. Solers, acutus, ingeniosus. Usus: Homo natura perspicax et acutus. Cf. [Ingeniosus], [Sagax].
PERSPĬCĬENTĬA, æ, f. Connaissance parfaite, exacte de qqche. Syn. Consideratio, contemplatio, cognitio, intelligentia. Usus: Quod honestum est in perspicientia et solertia veri versatur.
PERSPĬCĬO, is, spexi, spectum, ere, a. Examiner avec soin, voir, apercevoir, distinguer. Syn. Animadverto, animo comprehendo, mente comprehendo, mente consequor, cogitatione complector. Adv. Acutissime, altius, dilucide; etiam atque etiam, optime, plane, penitus, præclare, solertissime, studiose, maxime, facile, plane. Usus: Rem cum consilio et cura perspicere non potui. Perspicere quid in quaque re verum sit; perspicere rerum naturam. Cf. [Adverto], [Intelligo], [Cognosco].
PERSPĬCŬĒ, Clairement, nettement. Syn. Manifeste, aperte, dilucide. Usus: Res perspicue falsa, turpis, chose évidemment fausse, honteuse.
PERSPĬCŬĬTAS, ātis, f. Évidence. Syn. Evidentia.
PERSPĬCŬUS, a, um, Évident, clair, manifeste. Syn. Clarus, evidens, apertus, manifestus, minime dubius. Phras. Doctrina hæc non satis est perspicua, cette doctrine n’est pas assez claire. Res istæ non ita sunt in medio positæ, sed a vulgi sensu intelligentiaque disjunctæ. Doctrina paulo magis est recondita et puerili ingenio non satis æqua; abhorrent ista ab adolescentum intelligentia neque satis sunt obvia. Cf. [Obscurus]. Usus: Hoc perspicuum est constatque inter omnes. Rem suspiciosam, perspicuam facere. Ivit ad perspicuam mortem. Cf. [Evidens].
PERSTO, as, stĭti, stătum, are, n. Persévérer, persister, demeurer ferme. Syn. Persisto, persevero. Usus: Perstat in sententia, in consilio. Cf. [Duro].
PERSTRĔPO, is, pŭi, ĭtum, ere, n. et a. * Faire grand bruit, faire du vacarme.
PERSTRINGO, is, strinxi, strictum, ere, a. Lier, attacher; effleurer, toucher, saisir. Vincio, percurro, leviter tango, strictim attingo, breviter strictimque dico, delibo, non longius persequor. Adv. Breviter, celeriter, leviter, impune, perquam breviter. Usus: 1. In animo est, transire celeriter, breviter perstringere rem unamquamque. 2. Carpo, pungo, reprehendo, piquer, blesser par un blâme, par des plaisanteries, reprendre. Summa libertate, verbis asperioribus, nec sine contumelia aliquem perstringere. 3. Obcæco, éblouir. Voluntas rationi inimica mentis oculos perstringit. Dignitas mea et splendor perstringit aciem oculorum tuorum. Oculos omnium auri splendore perstringit, il éblouit tous les yeux par l’éclat de l’or (fam. jette de la poudre aux yeux). 4. Sulco, sillonner, labourer. Terram aratro perstringere. Cf. [Reprehendo].
PERSUĀDĔO, es, si, sum, ere, a. Persuader, convaincre, amener à croire; engager, déterminer à, conseiller de. Syn. Fidem facio; probo, ad credendum duco. Adv. Penitus, prorsus, plane, temere quidquam. Phras. 1. Philosophiæ studium mihi persuasisti, vous m’avez conseillé l’étude de la philosophie. Tuo suasu et instinctu, te auctore, duce et consuasore adductus, ad philosophiam me contuli; tuis consiliis ac hortatibus animum ad philosophiæ studium adjunxi, adjeci, applicui; tuæ vis orationis animum meum ab omni alia cogitatione ad philosophiæ studium traduxit; illa ex intimis animis illum philosophiæ horrorem evellit. In Academiam me totum compulisti. 2. Non possum mihi persuadere ut hominem alloquar, je ne puis me résigner à parler à cet homme. Inducere animum non possum; adduci non possum; in animum inducere non possum; imperare mihi non possum; impetrare a me non possum; inferre vim anime eam non possum, ut cum illo sermonem jungam; ut vultum ejus subeam sermonemque conferam, neque adduci mea sponte, neque ulla impelli, perpelli ratione possum. 3. Suam sententiam nunquam mihi persuadebit, jamais il ne m’amènera à son sentiment. In suam sententiam nunquam me adducet, perducet; sibi ut assentiar, nunquam me adducet; hujus persuasu et inductu ad aliam sententiam nunquam deducar; in istam sententiam nunquam me trahet, flectet; de mea sententia nunquam me deducet. Cf. [Moveo], [Induco]. Usus: Hoc persuasum sit omnibus. Persuasus est animus auditorum. De paupertate nunquam persuadebis.