ANTĔMĔRĬDĬĀNUS, a, um, Qui a lieu avant midi. Syn. Quod fit ante meridiem. )( Pomeridianus, vespertinus. Usus: Antemeridianus sermo. Antemeridianis litteris tuis me recreasti.
ANTENNA, æ, f. Antenne, vergue. Syn. Transversum in navi lignum ad malum, cui velum alligatur. Usus: Quid tam in navigio necessarium, quam prora, puppis, antennæ, vela, mali?
ANTĔOCCŬPĀTĬO, ōnis, f. Antéoccupation. Figura Rhetorica. Syn. Impulsio.
ANTĔOCCŬPO, as, are, a. Aller au-devant, prévenir. Syn. Præoccupo. Usus: Ut anteoccupet, quod putat opponi.
ANTĔPĪLĀNI, ōrum, m. pl. Soldats des deux premiers rangs. Usus: Hoc agmen antepilanos vocabant.
ANTĔPŌNO, is, posui, positum, ere, a. Mettre devant; préférer. Syn. Præpono, præfero, antefero, præstabilius puto, primas do, primum et summum habeo. Adv. Longe, nimium, recte, stulte. Phras. Publica commoda privatis antepono, je préfère l’intérêt de l’état à mes propres intérêts. Reipublicæ commoda privatis potiora habeo; mihi reipublicæ prima est dignitas, vitaque potior. Majorem publicæ, quam privatæ utilitatis rationem duco. Ad publica magis, quam privata commoda, consilia mea, studia, ac cogitata refero. Pluris ego publica, quam privata facio commoda. In quærendis commodis non tam meas, quam reipublicæ utilitates specto; non tam mei, quam publici boni rationem habeo. In consiliis, ac cogitationibus ampliorem publicis, quam privatis utilitatibus locum do, tribuo, relinquo. Reipublicæ mihi cura potior est ac antiquior, quam privata rerum mearum commoda. Usus: Ego nec meum consilium nec judicium tuo, nec laude probitatis me tibi antepono.
ANTĔPRÆDĬCO, is, dixi, dictum, ere, a. Dire à l’avance, prédire. Syn. Prædico. Usus: Itaque hoc apud vos testificor, denuntio, anteprædico.
ANTĔQUAM, Avant que. Syn. Priusquam, antequam. Usus: Scribam, antequam discendo.
ANTĔSIGNĀNUS, i, m. Soldat qui est devant les enseignes; chef. Syn. Primipilus. Usus: Antesignanos constituere judices. Fuerat in acie Pharsalica antesignanus.