PERVULGĀTUS, a, um, Très ordinaire, très commun, banal; connu. Syn. Jactatus, pervagatus, vulgaris. Usus: Clarum, notum apud omnes, testatum, pervulgatum est. Cf. [Notus].

PERVULGO, as, avi, atum, are, a. Communiquer au public, répandre, publier. Syn. Divulgo. Usus: Librum pervulgare, edere. In re tam clara, tam testata, tam abs te ipso pervulgata, à l’occasion d’un fait si clair, si attesté, si divulgué par vous-même.

PES, pĕdis, m. Pied. Epith. Dexter, sinister, extremus. Pedes contaminati, durissimi, extremi, heroici, liberiores, medii, minuti, rudes, posteriores, primi et postremi. Usus: Pedibus iter facere, conficere, ingredi, ire, reverti, venire, aller, marcher à pied. Pedibus merere, stipendia facere, servir dans l’infanterie. Ad pedes desilire, se dare, mettre pied à terre, en parl. de la cavalerie. Ad pedes alicujus supplicem accedere, jacere, volutari, se abjicere, projicere, sternere, se jeter aux pieds de qqn. Pedibus flumen transmittere, passer une rivière à gué. Pedem conferre ac propius accedere, s’approcher. Pedem referre, reculer. Pedem in alieno solo ponere, se mêler de ce qui ne nous regarde pas. Trahantur per me pedibus ista, on peut bien, si l’on veut, traîner cela par les pieds, c. à d., qu’on bouleverse tout, je m’en soucie fort peu. Pede terram percutere, supplodere, frapper du pied la terre. Ex pedibus laborare, avoir la goutte. Pedum officio carere, être privé de l’usage des pieds. Pedem in Italia nullum video, qui non sit in illius potestate, il n’y a pas en Italie un pouce de terrain qui ne soit en son pouvoir. Pedem a te discessi nunquam, je ne vous ai jamais quitté. Hoc negotium, hæc oratio nec caput, nec pedes habet, cela n’a ni queue ni tête.

PESSŬLUS, i, m. Verrou, barre. Usus: Foribus obdere pessulum.

PESSUMDO, as, dĕdi, dătum, dăre, a. Ruiner, détruire, anéantir. Syn. Protero, conculco. Cf. [Perdo], [Destruo], [Everto].

PESTĬFER, ĕra, ĕrum, Pestilentiel. Syn. Perniciosus. )( Salutaris. Usus: A pestiferis, nocentibus, funestis rebus refugere.

PESTĬFĔRE, D’une manière ruineuse, désastreuse. Syn. Perniciose.

PESTĬLENS, entis, omn. gen. Empesté, insalubre, malsain. Syn. Pestifer. )( Salubris. Usus: Locus pestilens cœloque calamitosus. Annus pestilentissimus.

PESTĬLENTĬA, æ, f. Peste, contagion, épidémie. )( Salubritas. Phras. Pestilentia tum gravissime sæviebat, la peste sévissait alors d’une manière affreuse. Grave tempus, annusque pestilens erat urbi agrisque; pestilentia gravissime laboratum erat; annus erat gravissimus, ac pestilentissimus; annus erat fœdus intemperie cœli maximeque pestifer; sæviebat tum pestilentiæ vis maxime; gravis eo anno inciderat pestilentia; multiplici clade fœdatus erat annus, urbem agrosque urente pestilentia, exorta pestilentia fœda homini, fœda pecori; contagio vulgabat morbos, urbs assiduis exhausta funeribus, multæ et claræ lugubres domus; urbs tota gravi pestilentia conflictabatur; flagrabat pestilentia urbs tota; annum illum pestilentia infamem mors multorum fecerat; vis pestilentiæ ingens urbem depasta, depopulata erat; multus eo anno mortales pestilentia absumpsit, consumpsit. Usus: Abiit de loco pestilentia, sed me non attigit. Ager propter pestilentiam vastus atque desertus.

PESTIS, is, f. Fléau, peste, ruine, malheur. Syn. Pernicies. Epith. Adulta, calamitosa, capitalis, communis, detestabilis, funesta reipubl., immanis, importuna, magna, mala, miserrima, nefaria, perniciosa, præsens, tetra, horribilis et infesta. Pestes anxiæ, naturales, nefariæ, publicæ sociorum, reliquæ. Usus: Nulla tam detestabilis pestis est, quæ non homini ab homine nascatur. Pestem alicui ac perniciem machinari, afferre, importare, préparer la perte de qqn. Pestem a republica depellere, avertere, éloigner un fléau de la république. Pestem eam civitatis comprimere, reprimere, exsecare, exstinguere, arrêter, empêcher les fléaux qui menacent l’État. Pestis ac pernicies civitatis; funesta reipublicæ pestis; illa furia ac pestis patriæ, furie, fléau de la patrie. Pestes hominum laude aliena dolentium, personnes fort dangereuses que le mérite d’autrui afflige.