PHĬLŎSŎPHĬA, æ, f. La philosophie. Syn. Studium vel amor sapientiæ. Epith. Acutior, antiqua, antiquissima nobilissimaque ars vitæ, commentatio mortis, cultura animi, frugifera et fructuosa, intima, magna, media, medicina animi, molesta, orba, patria et avita, referta, quædam procreatrix et quasi parens laudatarum artium, præpotens et gloriosa, similis alicujus, tota, vera, vera et antiqua, verissima, elegans, vetus, universa. Phras. 1. Velim philosophiæ studeas, je voudrais bien vous voir étudier la philosophie. Velim ad philosophiam animum adjungas; studium tuum applices, te conferas, philosophiæ operam des; studium dices. Velim, rerum humanarum atque etiam divinarum cognitionem studiose colas, toto pectore complectaris. Velim, te ad ejus studium scientiæ adjungas, unde nascitur atque alitur moderatio vitæ; unde omnis ordo ac tota recte vivendi ratio manat. Tu velim juris ac honestatis omnis parentem philosophiam, quanto poteris studio, complectare. Tu velim omnes animi vires ad sapientiæ studium conferas. 2. Philosophia utilissima ad res humanas scientia, la philosophie est une science très utile aux choses humaines. Philosophia omnium mater artium, donum et inventum deorum; laudandarum omnium artium parens et procreatrix; ars vitæ, mater omnium bene factorum ac dictorum; medicina animi, cultura animi, quæ vitia extrahit radicitus; officii et bene vivendi disciplina; commentatio mortis, miseriarum portus, quo bono nullum optabilius, neque præstantius datum est hominibus deorum munere et concessu. Usus: Triplex philosophia Platonis: Moralis, Physica, Dialectica. Studium sapientiæ, quæ philosophia dicitur.
PHĬLŎSŎPHĬCUS, a, um, Philosophique.
PHĬLŎSŎPHOR, aris, atus sum, ari, d. n. Philosopher, s’occuper de philosophie. Syn. Philosophiam colo. Adv. Ad extremum, omnino. Usus: Admirabili quodam ad philosophandum studio concitatus. Quum minime videbamur, tum maxime philosophabamur.
PHĬLŎSŎPHUS, i, m. Philosophe. Syn. Naturæ interpres, philosophiæ sectator, sapientiæ studium professus. Epith. Elegantissimus omnium et eruditissimus, gravissimus, non ignobilis, imperiosus, magnus, mollis et languidus, enervatus, nobilissimus et clarissimus, prudentissimus, optimus, politissimus et acutissimus omnium, præstantissimus, severus, gravis, summus. Philosophi absoluti et perfecti, antiqui auctores rerum, non fabularum; non contentissimi, sed clari et acuti; minime contemnendi, discrepantes, vulgo imperiti et similes imperitorum, non inepti, minime mali, innumerabiles, satis acuti, minuti, nobilissimi longe atque principes, perfecti, plebeii, præstantissimi, superstitiosi et pene fanatici, veteres, voluptuarii. Usus: Inventa philosophorum. Philosophus is est, qui omnium rerum divinarum et humanarum causam naturamque noscit, omnem bene vivendi rationem tenet ac persequitur, le philosophe est l’homme qui s’applique à la connaissance des choses divines et humaines, qui raisonne et approfondit les secrets de la nature, qui étudie les principes de la morale et de la vertu.
PHYSĬCA, æ, vel PHYSICE, es, f. La physique, les sciences naturelles. Syn. Explicatio naturæ; investigatio naturæ.
PHYSĬCA, ōrum, n. pl. La physique, les sciences physiques. Syn. Res naturales.
PHYSĬCĒ, En physicien, à la manière des physiciens. Syn. Acute, physicorum more.
PHYSĬCUS, i, m. Physicien, naturaliste. Syn. Speculator venatorque naturæ, qui se ad investigationem naturæ totum contulit. Epith. Politior, obscurus.
PHYSĬOGNŌMON, i, m. Celui qui juge du caractère de qqn d’après sa physionomie. Usus: Physiognomon profitetur se hominum mores naturasque ex corpore, oculis, fronte, vultu pernoscere.
PHYSĬŎLŎGĬA, æ, f. Les sciences naturelles, la physique. Syn. Naturæ ratio. Epith. Tota.