PISTRĪNUM, i, n. Moulin. Syn. Locus ubi frumentum tunditur mola versatili. Usus: Aliquem in pistrinum contrudere, compingere, dare, dedere tradere, envoyer au moulin, en parl. des esclaves paresseux et méchants qui devaient tourner la meule.
PĪTŬĪTA, æ, f. Humeur au corps, pituite, coryza. Usus: Cum pituita, aut bilis redundat in corpore, quand il y a abondance d’humeur pituitaire.
PĪTŬĪTŌSUS, a, um, Pituiteux, plein d’humeurs. )( Exsiccatus, aridus. Usus: In aliis locis sunt homines pituitosi et quasi redundantes, in aliis aridi atque exsiccati.
PĬUS, a, um, Pieux, religieux. Syn. Qui pietatem colit, religiosus. Phras. Non satis pius es, vous n’êtes pas assez pieux. Sunt qui pietatem in te desiderent majorem; non eam pietatem, religionem, quæ DEO debetur, præstas; minus religiose, quam conveniat, sacris operam das; abest a te pietatis ille ardor, quem divini cultus ratio a nobis postulat; parum pie in iis versaris, quæ ad religiosum Numinis cultum pertinent. Cf. [Probus], [Religiosus], [Pietas]. Usus: Ne pius quidem sine scelere esse potuit Orestes.
PIX, pĭcis, f. * Poix. Epith. Liquida.
PLĀCĀBĬLĬS, e, gen. com. Qu’on apaise facilement. Syn. Exorabilis. Usus: Placabilem se præbere et æquum.
PLĀCĀBĬLĬTAS, ātis, f. Clémence, indulgence. Syn. Clementia, lenitas, mansuetudo. Usus: Nihil magno viro dignius placabilitate.
PLĀCĀTĒ, Avec calme, tranquillement. Syn. Sedate, placide, patienter, humaniter, remisse. Usus: Omnia placate et moderate feramus.
PLĀCĀTĬO, ōnis, f. Action d’apaiser, de fléchir. Syn. Pax, tranquillitas. Epith. Tanta deorum. Usus: Perturbatio animorum placatione abluatur. Placatione deorum pestis avertenda est.
PLĀCĀTUS, a, um, Calme, apaisé, tranquille, doux. Syn. Pacatus, tranquillus, quietus. )( Iratus, turbulentus. Usus: Homo in aliquem mitis et placatus.