PRÆSULTO, as, are, n. Sauter devant, s’élancer (hors des rangs) en avant. Usus: Ferox hostium signis præsultans Gallus.

PRÆSULTOR, ōris, m. Chef des danseurs. Syn. Princeps Saliorum.

PRÆSUM, ĕs, fŭi, esse, n. Être à la tête, commander, présider à. Syn. Præsideo; præpositus, præfectus sum. Adv. Crudelissime consiliis, omnino reipublicæ, ædificandæ navi, negotio, sacris. Usus: Quæstioni, negotio, provinciæ præesse. Cf. [Præsideo], [Administro], [Magistratus].

PRÆSUMPTĬO, ōnis, f. Prolepse ou préoccupation, réponse anticipée à des objections possibles ou présumées. Usus: Præsumptio quam Græci πρόληψιν vocant. (Pro: Arrogantia, présomption, vulg. est).

PRÆTENDO, is, di, tum, ere, a. Prétexter, alléguer, prétendre. Syn. Prætexo. Usus: Hominis integerrimi speciem turpissimis suis moribus prætendere, couvrir de l’apparence d’un homme intègre des mœurs détestables. Cf. [Contendo].

PRÆTENTO, as, avi, atum, are, a. Explorer, sonder. Usus: Tota causa prætentata et perspecta.

PRÆTER, Outre, au-delà; contre. Syn. Supra, extra. Phras. Præter minas etiam vim intulere, ils le menacèrent et en vinrent aux coups. Præterquam quod minarentur, etiam violenti erant; supra minas etiam facta addidere. Super quam quod minas primo jactarunt etiam manus attulere; super cæteras minas etiam vis accessit. Cf. [Excipio]. Usus: 1. Hoc nemini præter me videtur. Id videris præter ætatem facere. Id præter modum, præter spem accidit. 2. Supra, plus que, au-dessus de. Quæ me res præter cæteras impulit. 3. Ante, devant. Præter domini oculos hæc omnia ferebant servi, les esclaves passaient tous les mets sous les yeux de leur maître. 4. Præter oram maris Etrusci, en longeant la côte de la mer d’Étrurie.

PRÆTĔRĔA, Outre cela, en sus, de plus. Syn. Tum etiam; ad hoc, insuper. Phras. Præterea addendum, il faut en outre ajouter. Accedit et iam, quod, etc.; huc accedit, quod, etc., quin et illud accedit, quod, etc. Adde eodem et illud; adde ad hoc; adde, quod, etc.; illud insuper adde. Nam quid ego de illo dicam? quid? quod etiam; quid multa? aliud quid etiam? quid est præterea? quid aliud? nihil nisi illud? quod reliquum est; videte jam porro cætera; cæterum, deinceps et illud dicendum; quid jam de illo? exinde et illud non tacendum. Quid est præterea? nihil sane, nisi illud. De reliquo. Accedit ad cumulum. Jam vero nec illud omittendum. Usus: Addebant præterea, rempublicam salvam fore.

PRÆTĔRĔO, is, īvi sæpius ĭi, ĭtum, ire, n. Passer à côté, omettre. Syn. Omitto, missum facio, prætermitto, reticeo. Adv. Consulto multa, omnino neminem, tacite, temere, turpiter, pene auctoritatem. Phras. Vide ut nihil prætereas, prenez bien garde de ne rien omettre. Ne quid transiliat oratio tua; ne quid in præteritis relinquatur; ne quid nos fugiat aut prætervolet; ne quid prætermittas; vide, ne quid præterfluat, præterlabatur. Usus: 1. Ut reliqua tua scelera præteream, et missa faciam, illud præterire non possum. 2. Negligo. Populus sæpe dignos, præterire solet. 3. Fugit, échapper. Non me fugit, non præterit, quam sit difficile. Cf. [Prætermitto].