PRÆSTAT, imp. Il vaut mieux. Syn. Melius est. Usus: Emori præstat, quam servire. Cf. [Expedit].
PRÆSTĬGĬÆ, ārum, f. pl. Prestiges, illusions, jongleries. Syn. Incantamenta. Usus: Doli, machinæ, præstigiæ, fallaciæ, captiones, verborum præstigiæ, éclat trompeur, faux brillant, clinquant, vains artifices du style. Cf. [Decipio].
PRÆSTĪGĬĀTOR, ōris, m. Jongleur, escamoteur, trompeur.
PRÆSTĬNO, as, avi, atum, are, a. * Acheter, acquérir. Usus: Pisces in macello præstinare, acheter des poissons au marché.
PRÆSTĬTŬO, is, ŭi, tūtum, ere, a. Déterminer, fixer, établir. Syn. Præfinio, præscribo, dico. Usus: Tempus alicui præstituere.
1. PRÆSTO, as, stĭti, stĭtum et ātum, stare, n. et a. 1. a. Surpasser qqn en qqche. Syn. Excello, antecello, supero, præcurro. Adv. Longe multumque, longe inter æquales suos, longe lepore, humanitate multum, gloria ceteris hominibus, nimirum omnibus ingenio, fortuna, plurimum æqualibus virtute. Usus: 1. Longe inter æquales humanitate præstat. Contemplatio rerum longe omnibus studiis præstat. Multum ingenio, plurimum virtute præstat æqualibus. Cf. [Excello]. 2. Exsequor, perficio, præbeo, exhibeo, facio, servo, faire voir, montrer, témoigner, faire preuve de. Fidem, officium, benevolentiam, memorem animum alicui præstare. Promissa præstare et persolvere. Præstare suum munus, Gratum se, sapientem, gravem præstare. 3. (Fidejubeo, Vulg.), répondre, être caution, garantir. Vitium venditæ rei, si scit venditor, præstare debet. Communes illos casus præstare nemo potest. Quis præstare poterit nullos fore prædones. Culpam ejus rei præstare quis velit? Horum dicta omnia ac facta nobis præstanda sunt, nous devons répondre de leurs faits et gestes.
2. PRÆSTO, Ici, là, sous la main. Syn. Paratus, in promptu. Usus: De mea autem voluntate sic judices, me opera et consilio, studio quidem certe, rei, famæ, saluti tuæ præsto futurum, que je ferai tout pour sauvegarder ta fortune, ta réputation, ton salut, etc. Amicis ad præsidium præsto esse, être prêt à secourir ses amis.
PRÆSTŎLOR, aris, atus sum, ari, d. n. et a. Se tenir prêt pour qqn ou qqche. Syn. Exspecto. Usus: Ego tibi, spei illi, et exspectationi diu præstolabor. Cf. [Exspecto].
PRÆSTRINGO, is, inxi, ictum, ere, a. Affaiblir, émousser, éblouir. Syn. Hebeto, fallo. Usus: Horum utrumque præstringere aciem mentis solet.
PRÆSTRŬO, is, xi, ctum, ere, a. Boucher, obstruer, fermer; préparer, ménager d’avance. Usus: Sibi fidem præstruxit, il commença par gagner la confiance. Luminibus aliorum præstruere.