PRĔTĬŎSUS, a, um, Précieux, d’un grand prix, d’une grande valeur. Syn. Magni pretii, multorum sumptuum. Phras. 1. Pretiosam bibliothecam habeo, j’ai une bibliothèque précieuse. Magni pretii libris refertam bibliothecam habeo; caro constant, qui bibliothecam meam efficiunt libri; bibliotheca mihi est a rari operis libris et multo pretio commendata; caro emi, qui bibliothecam meam ornant libros. 2. Pretioso ornatu induta erat, elle était parée de vêtements de grand prix. Auro et purpura insignis, gemmis adornata incedebat; vestis illi erat auro gemmisque distincta; aureas armillas magni ponderis gemmatosque magna specie annulos habuit; nihil ei deerat eorum, quæ hominibus sancta caraque ac magni pretii esse solent, et prima ducuntur. Usus: Pretiosa vestis, horti, vasa.
PRĔTĬUM, ĭi, n. Prix, valeur. Syn. Merces, præmium. Epith. Certum, incertum, magnum, pactum, parvum, summum, tantum. Usus: Certum rei seu merci pretium statuere, constituere. Certum pretium pacisci. Habet ea res maximum pretium. Maximi est pretii. Mercari aliquid magno pretio. Pretio et mercede duci ad faciendum aliquid. Constitutum pretium solvere, dare, persolvere, enumerare, pendere. Jacent agrorum pretia, tanta est annonæ vilitas, les terres se donnent pour rien. Nullo pretio me induci sinam, je ne me laisserai entraîner par aucun salaire. Operæ pretium facere, faire qqche qui en vaille la peine. Cf. [Æstimo].
PRĪDEM, Il y a déjà longtemps. Syn. Dudum.
PRĬDĬE, Le jour d’avant, la veille. Syn. Ante eum diem. )( Postridie. Usus: Pridie quam has litteras dedi, usque ad pridie calendas Septembres. Ad pridie idus Maii. Pridie ejus diei venit.
PRĪMĀRĬUS, a, um, Qui est un des premiers, des plus considérables. Syn. Principum aliquis. )( Posterior. Phras. Primarius civis Romanus, un des premiers citoyens de Rome. Romani nominis longe princeps; inter primores, optimates et capita civium, auctoritate atque opibus longe primus; lumen et ornamentum suæ civitatis; princeps senatus Romani; qui excellentem apud suos dignitatis gradum tenet; qui inter capita rerum erat Romæ. Cf. [Princeps], [Primus]. Usus: Vir, senator, locus primarius.
PRĪMĬGĔNĬUS, a, um, Primitif, primordial.
PRĪMĬPĪLUS, i, m. Centurion de la première compagnie des triaires. Syn. Primæ cohortis Centurio.
PRĪMO, D’abord, au commencement. Syn. Primum, initio, principio. )( Post. Usus: A primo visum est.
PRĪMORDĬUM, ĭi, n. sæpius: PRĪMORDĬA, ōrum, n. pl. Commencement, origine. Syn. Principium, causa præcurrens. Epith. Majus, princeps. Usus: A diis capienda sunt agendi primordia.