PRŌMĬNĔO, es, ūi, ere, n. Être saillant, proéminent, faire saillie. Syn. Projicior, emineo. Usus: Tecti pars projecta, quæ prominet. A tota acie prominens. Id factum in memoriam ac posteritatem prominebit, se prolongera, s’étendra jusqu’à la postérité la plus reculée.
PRŌMISCŬĒ, En commun, indistinctement, pêle-mêle. Syn. Sine discrimine. Phras. Omnes promiscue cæsi, tous furent massacrés sans distinction. Nullum ætatis discrimen ira fecerat in cædibus; promiscua omnis ætatis ordinisque cædes facta est; modum ira non habuit promiscue in omnes versa. Sævitum in omnes nullo discrimine; ferrum effugere nemo potuit; non ætas, non sexus quemquam victoris iræ subduxerat; non ætatis, non sexus verecundia a belli injuria quemquam prohibuit; ne imbelli quidem ætati temperatum. Usus: Promiscue et communiter datum. Poterunt iis uti promiscue.
PRŌMISCŬUS, a, um, * Mêlé, confondu. Syn. Mistus, confusus, incertus. Usus: Connubia, cædes promiscua. Divina atque humana promiscua habere, mêler toutes les choses divines et humaines.
PRŌMISSĬO, ōnis, f. Action de promettre, promesse. Syn. Pollicitatio. Epith. Perniciosa. Usus: Promissione auxilii aliquem solari. Cf. [Promissum].
PRŌMISSUM, i, n. Promesse, chose promise. Syn. Fides, receptum. Epith. Uberius, majus. Promissa cruenta, tetra, scelerata, diis hominibusque invisa; nec diuturna, nec salutaria, honesta, integra, gloriosa, plena lætitiæ, plena pietatis, firma, certa, rata, inutilia, multa. Phras. 1. Volo ut promissa serves, je veux que vous teniez vos promesses. Volo ut stes promissis; fidem exsolvas; fidem tuam liberes; promissa solvas, exsolvas; promisso satisfacias; solvas quod promisisti; re præstes quæ pollicitus es; velim, ut cum tuis verbis facta consentiant; promissa tua exitus confirmet; persolvas, dependas quod promisisti. 2. Dabo operam ut promissis faciam satis, je ferai en sorte de tenir ma promesse. Dabo operam, ut præstem fidem meam; ut fidem tibi probem meam, fidem non deseram; fidei ne desim; ut exsequar, efficiam quod promisi; promissa præstem, promissa exitu confirmem; ut a meis verbis exitus non dissentiat; ut verba res confirmet; ut a promissis pactisque ne discedam. 3. Turpe est promissa non servare, il est honteux de ne pas garder ses promesses. Fidem, promissa fallere; frangere promissum, fidem; mutare fidem; a pactis promissisque discedere, recedere; fidem deserere; fidei deesse; inania, irrita promissa reddere; fraude liberare animum nolle. Usus: Cæsar multa multis promissa fecit. Promissis suis tenetur. Multi ab eo promissa repetunt, exigunt, flagitant, expetunt. Promissa servabo, solvam, exsolvam, persolvam; promissa efficiam; promisso satisfaciam.
PRŌMITTO, is, misi, missum, ere, a. Promettre qqche à qqn, donner à espérer. Syn. Polliceor, spondeo, recipio, promissum facio, fidem meam obligo; profiteor, paciscor, offero, defero, constituo. Adv. Affirmate, quasi DEO teste, bene, benignissime, exploratius, honeste, honorifice, large, liberalissime, prolixe alicui, separatim, prompte. Phras. 1. Promisit mihi omnia, il m’a promis monts et merveilles. Oneravit me ingentibus promissis; dextram fidemque dedit; auctor fuit, nihil mihi quod in rem meam sit, defuturum; aureos montes mihi pollicitus est. 2. Hoc tibi sancte promittere possum, nulla in re me tibi defuturum, je vous promets sur mon honneur que je vous accorderai tout ce qui sera en mon pouvoir. A me omnia in te studia atque officia, quæ quidem ego præstare potero, velim exspectes. Præsto me tibi semper fore existimes, planeque tibi persuadeas velim. Hoc tibi confirmo ac re præstabo, nullum me studii aut officii genus, quod in rem tuam sit, vel quod ad laudem dignitatemque tuam pertinere videatur, ullo esse loco prætermissurum. Si quid valebo, valebo tibi. Fidem do, nihil in te studii, nihil officii, quod e re tua sit desiderari me passurum. Cf. [Polliceor]. Usus: 1. Quod promitto, præstabo. Prolixe de sua voluntate polliceri. Alicui ad cœnam promittere. 2. Alo, laisser croître. Barbam promittere.
PRŌMO, is, prompsi, promptum, ere, a. Tirer, retirer, faire sortir de. Syn. Profero. Usus: Pecuniam ex ærario, vestem ex armario, libros e bibliotheca promere. Animus semper ex se aliquid promit, quod delectat.
PRŌMONTŌRĬUM, ĭi, n. Montagne qui s’avance dans la mer, cap, promontoire. Syn. Mons in mare projectus; lingua in altum excurrens.
PRŌMŎVĔO, es, mōvi, mōtum, ere, a. Faire avancer, pousser en avant. Syn. Proveho, perduco. Phras. 1. Multos promovit ad honores, il en a élevé, poussé beaucoup aux honneurs. Ad dignitates perduxit; ad honores extulit, honoribus auxit, ornavit; ad maxima fastigia provexit; multis hunc fortuna dedit amplificatorem dignitatis suæ. Multi ejus opera crevere; in altiorem locum ascendere; altiorem dignitatis gradum ejus beneficio consecuti sunt; per eum in amplissimum locum pervenere; in altissimo gradu positi sunt; evolarunt ad summum gradum; ad honores ejus opera processere; in principum dignationem venere; ejus gratia ad id fastigii sunt extracti; ab humili ordine ad sublimem gradum promoti; ad magna et honorata ministeria, ejus suffragatione producti; in magnum fastigium emersere; eo magnitudinis processere. 2. Ad summam dignitatem promotus est, il a été élevé à la plus haute dignité. Honoribus longissime processit; ex infima fortuna ad summum fastigium provectus est; e tenebris extractus ac in lucem famamque provectus est; secundo cursu ad summum fastigium evectus est; in summo fastigio positus est; eo magnitudinis processit, quæ omnium temporum dignitatem ac gratiam antecederet; ex infima fortuna crescendi occasionem nactus, gradum ad summa quæque fecit. Cf. [Gradus], [Dignitas], [Honor]. Usus: Sedulo movens sese, nihil promovet. Ibi te videbo et promovebo, là je vous verrai et il faudra bien que vous me promettiez (de venir vous asseoir à ma table).