PROSPECTŬS, ŭs, m. Vue, perspective, point de vue. Syn. Locus editus et apertus ad prospiciendum; specula. Epith. Præclarus, pulcherrimus. Phras. 1. Prospectum impedire, empêcher la vue. Obstruere luminibus; prospectui officere; officere luminibus. 2. Pulcherrimus est prospectus, ce point de vue est magnifique. Locus unde liber prospectus oculorum, etiam quæ procul recessere, emetiri possit; unde omnis ora maris, late patente ex tam alto jugo prospectu, oculis subjicitur. Usus: Nescio an magis tumulis et prospectu, an ambulatione delecter. Prospectu in agrum capto.

PROSPĔCŬLOR, aris, atus sum, ari, d. n. et a. Examiner, explorer; observer, épier. Syn. Speculor. Usus: Ad locum castris capiendum prospeculatum misit, il envoya qqn explorer le terrain pour choisir l’emplacement du camp.

PROSPER et sæpius: PROSPĔRUS, a, um, Désiré, heureux, favorable, prospère. Syn. Secundus, felix, ad voluntatem fluens. Usus: Cum prospero fortunæ flatu utaris. Prospera, æquabilis perpetuaque fortuna; vitæ sine ulla offensione cursus prosperrimus. Cf. [Felix].

PROSPĔRĒ, Heureusement, à souhait. Syn. Feliciter. Usus: Omnia tibi prospere cedent, evenient, procedent.

PROSPĔRĬTAS, ātis, f. Prospérité, succès, bonheur. Syn. Res secundæ, felicitas, secundus fortunæ status, prospera fortuna; vitæ sine ulla offensione cursus prosperrimus. )( Adversæ res, fortuna sinistra. Usus: Improborum prosperitates et secundæ res. Cf. [Felicitas], [Fortuna], [Bona].

PROSPĬCĬO, is, spexi, spectum, ere, n. et a. 1. n. Donner son attention, pourvoir à. 2. a. Voir de loin, découvrir, prévoir. Syn. Prævideo, præsentio; consulo, provideo. Adv. Æque, alte, ante, in posterum, longe, multo, recte, multum. Phras. Suis commodis prospexit, il a songé à ses intérêts. Commodis suis serviit, consuluit naviter; ex re consultavit sua, res suas meliusculas fecit; constabilivit res suas naviter; auxilia suis rebus undique circumspexit. Cf. [Consulo]. Usus: 1. Animo, conjectura longe ante futuram reipublicæ tempestatem prospexi. 2. Consulo, pourvoir, veiller à ce que. Famæ, sociis, vectigalibus prospicite. Cf. [Prævideo], [Provideo], [Consulo].

PROSTERNO, is, strāvi, strātum, ere, a. Renverser, terrasser, abattre. Syn. Abjicio, affligo, ad casum do, perdo, obtero, perverto. Phras. Gigantem prostravit, il a terrassé le géant. In spatium ingens ruentem porrexit corporis molem; ad terram dedit; in terram statuit; ad terram afflixit. Cf. [Dejicio]. Usus: Hostem prosternere. Perfringere ac prosternere omnia. Prosternere ac obterere malevolorum obtrectationes. Abjicere et prosternere se ad pedes et supplicare alicui. Cf. [Sterno].

PRŌSUM, des, fŭi, desse, n. Être utile, servir. Syn. Proficio, utilitatem vel fructum affero; præsidio sum; juvo. Adv. Admodum, multum facetiis, necessario, posterius, vehementer. Phras. Multum mihi prodest, il me sert beaucoup. In rem meam est; e re mea est; in rem mihi est; multum affert, habet commodi. Cf. [Utilis]. Usus: Nec sibi nec aliis prodest.

PRŌTĔGO, is, xi, ctum, ere, a. Protéger, défendre. Syn. Tueor, defendo, tutor. Phras. Homo nequam a principe protegitur, le prince protège ce méchant homme. Latet sub umbra magni principis, latet in præsidio et tutela; hominem nefarium magnus princeps tutum præstat; nequam homo in tutela est principis, qui ejus capitis custodiam nunquam dimittit; præsidio homini nequam est nomen viri principis. Cf. [Tueor]. Usus: Jacentem et spoliatum protegere.

PRŌTENDO, is, di, sum et tum, ere, Tendre en avant, allonger. Syn. Prorogo. Usus: Comitia in alterum mensem protendimus, nous avons remis les comices au mois prochain.