PROSCĒNĬUM, ĭi, n. Devant de la scène, lieu où les acteurs jouaient. Syn. Locus ante scenam.

PROSCINDO, is, scĭdi, scissum, ere, a. Déchirer, ouvrir, fendre. Usus: Terram aratro proscindere.

PROSCRĪBO, is, psi, ptum, ere, a. Faire connaître, publier, proclamer par affiche; proscrire. Syn. Proscriptionem facio, publico. Usus: Familia Catonis tota proscripta est. Cf. [Exilium].

PROSCRIPTĬO, ōnis, f. Vente à l’encan par suite de confiscation, proscription. Syn. Damnatio, publicatio. Epith. Acerbissima, infortunata, mediocris, nova et multo crudelior, præclara, irrita. Usus: Ferre, facere, instaurare proscriptionem de capite et bonis civium. Cf. [Exilium].

PROSCRIPTUS, a, um, Proscrit. Syn. Publicatus, neci addictus, in exilium actus. Cf. [Exul].

PRŌSĒMĬNO, as, avi, atum, are, a. Semer, propager, multiplier. Syn. Procreo. Usus: Multæ familiæ Philosophorum a Socrate proseminatæ. Cf. [Semino].

PRŌSĔQUOR, ĕris, sĕcŭtus sum, sequi, d. a. Suivre, accompagner; poursuivre. Syn. Sequor, insequor, subsequor, persequor. Adv. Longius. Usus: 1. Discedentem lacrimis, animo, corpore, copiis prosecutus est. Aliquem benevolentia prosequi. Bona existimatio eum usque ad rogum prosecuta est. 2. Orno, afficio, honorer, gratifier, combler de. Plausu aliquem, officiis alicujus memoriam prosequi. Vehementioribus aliquem verbis prosequi, poursuivre, accabler. 2. Ago, tracto, exsequor, poursuivre, continuer (un discours, un récit), achever. Non id prosequor longius. Laudes clarorum virorum prosequi. Jus suum prosequi vel exsequi, réclamer. 4. Comitor, accompagner, suivre. Mirabilis eum civium benevolentia prosecuta est. Cf. [Sequor].

PRŌSERPO, is, ere, n. S’avancer en rampant.

PRŌSĬLĬO, is, ŭi, ire, n. S’élancer, sauter en avant. Syn. Exsilio, prorumpo. Cf. [Erumpo].

PROSPECTO, as, avi, atum, are, a, Regarder en avant, autour de soi. Syn. Prospicio, specto.