PRŌQÆSTOR, ōris, m., Proquesteur, celui qui a exercé la questure. Syn. Quæstoria potestate præditus.
PRŌRA, æ, f. L’avant d’un vaisseau, proue. Syn. Anterior pars navis. Usus: In navigio latera, carina, prora, puppis.
PRŌRĒPO, is, repsi, reptum, ere, n. Sortir en rampant, paraître lentement. Syn. Ultra repo.
PRŌRĬPĬO, is, pŭi, reptum, ere, a. Tirer dehors, entraîner; se précipiter. Syn. Repente me subduco. Adv. Repente se, undique se. Usus: E curia proripuit, ejecit. Cf. [Prodeo], [Fugio], [Evado].
PRŌRŎGĀTĬO, ōnis, f. Délai, ajournement. Syn. Prolatio. Usus: Utar unius diei prorogatione.
PRŌRŌGO, as, avi, atum, are, a. Prolonger qqche. Syn. Produco, profero, extraho, propago, differo. Usus: Imperium alicui, provinciam prorogare, confirmer, continuer qqn dans son gouvernement. Cf. [Differo].
PRORSUS, Entièrement, tout à fait; sans restriction. Syn. Penitus, plane, omnino, omni ex parte, usquequaque, funditus, radicitus, sine ulla exceptione. )( Nulla ex parte. Usus: Prorsus non est dubium. Cf. [Plane], [Omnino].
PRŌRUMPO, is, rūpi, ruptum, ere, a. et n. 1. a. Faire sortir, pousser, lancer. 2. n. Se lancer, se précipiter, sortir avec impétuosité; éclater, se déchaîner. Syn. Erumpo. Usus: Prorumpet hominum audacia. Cf. [Impetus], [Erumpo].
PRŌRŬO, is, rŭi, rŭtum, ere, a. Renverser, abattre, culbuter. Usus: Pars vallum vellere, pars aggeres proruere, pars fossas explere.
PRŌSĀPĬA, æ, f. Parenté, race, famille, lignée. Syn. Genus, stirps. Cf. [Genus].