PRŎVĔHO, is, xi, ctum, ere, a. Porter en avant; avancer; faire du progrès. Syn. Produco, promoveo. Adv. Longius, paulo longius, multum, nec ita multum. Usus: Res nostræ ad optatum exitum provehuntur. Populari aura lætissime provehitur. Cf. [Progredior].
PRŎVĔNĬO, is, vēni, ventum, ire, n. Résulter, se produire; avoir lieu, arriver. Syn. Exorior, venio. Usus: Nec quid proventurum sit provident.
PRŌVENTŬS, ūs, m. Production, fruit, récolte, moisson. Usus: Calamitatum et miseriarum proventus. Superioris anni proventus. Fructus prædiorum ac proventus. Cf. [Reditus].
PRŌVERBĬUM, ĭi, n. Proverbe, dicton. Syn. Adagium. Epith. Contritum vetustate, sermone; verum et vetus, laudatum, vulgare, commune. Phras. Vetus est proverbium: Summum jus, summa injuria, c’est un vieux dicton, etc. Vetus verbum est; in proverbii consuetudinem venit; tritum sermone, decantatum, contritum vetustate proverbium est; jactatum vulgo proverbium est; proverbii locum obtinet; in proverbio est; in proverbium abiit; vulgo dici solet; vulgo dicitur; Summum jus, etc. ut aiunt, quemadmodum aiunt, quomodo aiunt, quod vulgo dici solet, ut in proverbii loco dicitur. Usus: Vetus laudatumque proverbium est; res est in communibus proverbiis versata.
PRŌVĬDENTĬA, æ, f. Providence divine; prudence, sollicitude; prévision. Syn. Numen, divinum imperium, consilium, prudentia, cura, gubernatio, administratio. Epith. Diligens et solers, divina, victrix et moderatrix. Phras. Divina providentia mundus regitur, c’est la providence divine qui gouverne le monde. Æternæ mentis numine atque consilio universa pariter et singula gubernantur. DEI nutu atque potestate summa pariter et ima administrantur. Res omnes cœlesti dispensatione temperantur. Interest rebus humanis cœleste numen. DEI immortalis nutu atque consilio omnia geruntur. DEO res humanæ curæ sunt. Commoda vitamque omnium tuetur æternæ mentis numen. Terras et maria contemplatur DEUS, rerumque omnium curam agit. Idem rebus humanis consulit non modo universis, sed singulis. Cf. [DEUS]. Usus: Providentia est, per quam futurum videtur, antequam eveniat, par la prévision, on voit une chose qui doit arriver, avant qu’elle n’arrive. DEI providentia mundus, ut constitutus est, ita regitur et administratur. Cf. [Prudentia].
PRŌVĬDENTER, Avec prévoyance, sagesse, prudence. Usus: Ratio providentissime constituta.
PRŌVĬDĔO, es, vīdi, vĭsum, ere, n. et a. 1. n. Pourvoir à, veiller à, aviser à. 2. a. Prévoir, pressentir; se précautionner, pourvoir à. Syn. Prospicio, consulo, medeor; prævideo, præsentio, præcaveo. Adv. Ante, diligenter, divinitus, in posterum, longissime, magnopere, multum, publice, sapienter, vehementer, bene, recte, fortuito, nihil. Phras. Ego inimicorum insidias satis provideo, je prévois assez les embûches de mes ennemis. Ego insidias inimicorum prope perspicio, odoror, cerno, intelligo, prævideo, cognosco, sentio; non me latet, fugit, fallit, præterit, quid insidiarum mihi paretur; obscuræ mihi non sunt, clam mihi non sunt, quas inimici in me comparant insidias. Quos mihi laqueos tendant video, novi, didici, comperi, detexi. Quæ inimici mei moliuntur adversum me, mihi ignota minime sunt, mihi patent, aperta sunt, liquent, me imprudente non fiunt; explorata mihi sunt ista, comperta, certa, nota, clara, manifesta, perspicua, apprime cognita. Usus: 1. Providere saluti; incommodis mederi. 2. Provideo, præsentio, prévoir, pressentir. Rebus e sententia paratis, compositis, provisis. In posterum providere. 3. Præcaveo, se précautionner. Ante animus occupatur iracundia, quam providere potuerit. Cf. [Prospicio].
PRŌVĬDUS, a, um, Prévoyant, prudent, sage. Syn. Providens, cautus, multum in posterum providens, sagax, prospiciens. Phras. Sapientes providi sunt, les hommes sages sont prévoyants. Sapientia præditi res futuras, ut præsentes, intuentur; tanquam oculis cernunt; longe in posterum prospiciunt; conjectura res futuras assequuntur; ea quæ impendent, tanquam ex aliqua specula prospiciunt. Sapientibus rerum omnium summa cautio est atque provisio. Cf. [Prudens]. Usus: Homo animal natura providum, sagax. Natura solers providaque utilitatum omnium. Cf. [Prudens].
PRŌVINCĬA, æ, f. Province. Syn. Regio bello occupata; munus, partes. Epith. Aliena, annua, antiquissima, fidelissima, proxima, apta, explicata, aptissima, aquaria, citerior, clarissima, corruptior, cuncta, egregia, expeditissima, fidelis et amica, fructuosissima et opportunissima, non tam gratiosa et illustris quam negotiosa et molesta, infesta alicui, legatoria, levis atque inops, libera a prædonibus, locuples, referta, vetus, longa, maxima, misera, perdita, nuda, officiosa, ornata, pacata per se et quieta, afflicta, plena laboris, periculi, detrimenti, propinqua, recens, salva, splendida, suburbana, plena optimorum sociorum, tribunitia, triumphalis, uberrima, vectigalis, urbana. Provinciæ consulares, dignissimæ aliquo, finitimæ, frumentariæ, novæ, gravissimæ, prætoriæ, totæ. Usus: 1. Provinciam obtinere consulari imperio. 2. Transl. Munus, partes, negotium, labor, opera, opus, emploi, charge, fonction, administration, gouvernement. Provinciam sibi deposcere, demander à être chargé d’une chose. Provinciam alicui aliquam decernere, dare, tribuere, conferre; provinciæ aliquem præficere, donner à qqn une charge. Provinciam capere, accipere, habere, sustinere, obtinere, gubernare, administrare, obire, obtenir une charge. Provinciam deponere; provincia se abdicare, abdiquer un emploi. Provinciam alicui abrogare, enlever à qqn un emploi. In provincia versari, être en charge. Provinciam finire, terminer sa gestion.