PRŌVINCĬĀLIS, e, gen. com. Relatif à la province, de province. Usus: Viri, negotia, hospitia provincialia.
PRŌVĪSĬO, ōnis, f. Empêchement, mesures préventives. Syn. Remedium, cautio. Usus: 1. Horum incommodorum summa cautio est atque provisio, ne nimis cito diligere incipiamus. 2. Præsensio, prévision, prescience. Multum potest provisio animi et præparatio ad minuendum dolorem.
PRŌVŎCĀTĬO, ōnis, f. Appel à un juge supérieur. Usus: Provocatio patrona illa civitatis ac vindex libertatis. Ad populum provocatio esto, qu’il y ait un appel au peuple.
PRŌVŎCĀTOR, ōris, m. Provocateur.
PRŌVŎCO, as, avi, atum, are, a. et n. Provoquer, défier; en appeler, faire appel. Syn. Lacesso, voco, tento. )( Respondeo. Adv. Vehementer. Phras. 1. Ad certamen provocavit, il provoqua au combat. Ad pugnam lacessivit; magna verborum contumelia ad pugnam evocavit, excivit; in certamen poposcit. 2. Provoco ad tribunos, j’en appelle au tribunal des tribuns. Tribunos appello; tribunis disceptatoribus uti volo. Usus: Aliquem ad pugnam provocare. Injuriis aliquem provocare. Ad Catonem provoco.
PRŌVŎLO, as, avi, atum, are, n. Voler, s’élancer, accourir. Usus: Ingenii clamore in locum aliorum ante signa provolant.
PRŌVOLVO, is, volvi, vŏlūtum, ere, a. Rouler;—se, Se jeter aux genoux, aux pieds de qqn. Usus: In mediam viam aliquid provolvere. Ad genua, ad pedes alicujus se provolvere.
PROXĬMĒ, Dernièrement. Syn. Nuperrime, postremo, paulo ante, nuper admodum; in proximo. Usus: 1. Litteras, quas ad te proxime misi. 2. Valde, prope, le plus près possible. Quam proxime hostem castra ponit. Equites ad senatorem quam proxime accedunt.
PROXĬMUS, a, um, Le plus proche. )( Maxime remotus. Usus: 1. Ratione temporis, le plus rapproché, le plus récent, le dernier. Consul anno proximo. 2. Ratione loci, le plus proche, le plus voisin. Proximus Pompeio sedebam. 3. Ratione dignitatis, meritorum, etc., qui se rapproche le plus. Eques senatori dignitate proximus. Cf. [Vicinus]. In proximo ædes conducere. Proximus a postremo, (penultimus, Vulg.), avant-dernier.