PŬDĪCĬTĬA, æ, f. Pudicité, chasteté. Syn. Pudor. Epith. Aliena summa. Usus: Parcat juventus pudicitiæ suæ, ne spoliet, expugnet, eripiat alienam. Hunc nec pudicitia a cupiditate revocavit. Erubescunt pudici etiam loqui de pudicitia. Cf. [Verecundia].
PŬDĪCUS, a, um, Pudique, chaste, vertueux, modeste. Syn. Verecundus, castus; homo virginali verecundia, pudentissimus et optimus. Usus: Domus pudica. Cf. [Verecundus].
PŬOR, ōris, m. Pudeur, réserve, modestie; honneur. Syn. Verecundia, rubor, ingenuitas, integritas, modestia. )( Petulantia, protervitas. Epith. Honestus, mirificus, moderator cupiditatis, periculosus, singularis, subrusticus, summus. Usus: Pudor est moderator cupiditatis, ornamentum florentis ætatis. Si non famæ pudor, supplicii metus te absterreat. Pudorem dimittere. Cf. [Modestia], [Verecundia].
PŬELLA, æ, f. Jeune fille. Syn. Virgo, muliebris sexus liberi.
PŬER, ĕri, Jeune enfant, garçon; esclave, serviteur. Syn. Puerulus, filius; infans; servus. Epith. Acerbus; carus et jucundus, clarus et nobilis; conscius, egregius, fatuus et non gravis, non continens, festivus, formosus, non grandis, humanissimus, infans, insignis, miser, modestissimus, suavissimus, nobilis, optimus, parvulus, parvus, patrimus, matrimus, prætextatus, pulchellus, pulcherrimus, sapientior, suavis, amans alicujus, supplex, teter et fœdus. Pueri delicati, festivi, formosi, ingenui, lepidi, regii, symphoniaci, venales. Phras. A puero, dès l’enfance. A teneris unguiculis, ab ineunte ætate; a primis temporibus ætatis nostræ; inde usque a toga pura; ab incunabulis; jam inde usque a pueritia; a parvo; a puero parvulo; ab adolescentulo; ab adolescentia; ab ineunte adolescentia; a prima adolescentia; a primo tempore ætatis; ab ineunte pueritia, a primo tempore adolescentiæ; a teneris; a pueris; a parvis; a primæ ætatis initio. Usus: His pueris nihil potest esse festivius. Infirma ætate puer imbecillaque vi mentis. Artes quibus a pueris dediti fuimus.
PŬĔRĪLIS, e, gen. com. D’enfant, enfantin, puéril. Usus: Ætas, exercitatio, delectatio, species puerilis.
PŬĔRĬLĬTER, En enfant, comme les enfants, naïvement. Syn. Stulte.
PŬĔRĪTĬA, æ, f. Enfance, bas âge. Syn. Primum tempus ætatis, ætas puerilis, prima ætatula, ætatis tirocinium, pueriles anni. Epith. Extrema, iners, petulans. Usus: A pueritia mihi cognitus es. Cf. [Puer].
PŬĒRŬLUS, i, m. Petit garçon. Syn. Pusio.
PŬGIL, ĭlis, m. Athlète qui lutte avec les poings, au ceste, au pugilat. Syn. Athleta. Epith. Olympionices, cupidus olympiorum, inexercitatus.