Ăqua intercus, tis, f. Hydropisie. Syn. Hydrops. Usus: Medicamentum dare ad aquam intercutem.
ĂQUÆDUCTŬS, ūs, m. Conduit d’eau, aqueduc. Usus: De aquæductu probe fecisti.
ĂQUĀRĬUS, a, um, Relatif à l’eau. Usus: Provincia tibi obtigit aquaria, vous avez obtenu l’intendance des eaux.
ĂQUĀRĬUS, ii, m. Porteur d’eau. Epith. Humidus. Usus: Cum aquariis mihi pugnandum fuit (scil. curatoribus), je dus me disputer avec les inspecteurs des eaux.
ĂQUĀTĬLIS, e, gen. com. Aquatique. Syn. In aquis vivens, agens, degens, aquarum incolæ. Usus: Bestiæ terrenæ, aquatiles, volatiles.
ĂQUĀTĬO, ōnis, f. Action de s’approvisionner d’eau. Usus: Hac aquatione carere non possunt. Milites aquationis causa longius progressi.
ĂQUĀTOR, ōris, m. Qui va à la provision d’eau. Usus: Aquatores nostri ab hostibus pressi.
ĂQUĬLA, æ, f. Aigle, oiseau. Epith. Argentea, ac omnibus perniciosa, ac funesta. Usus: 1. Nulla avis aquila vehementius volat. 2. Signum militare, aigle, enseigne. Aquilam inferre in medios hostes. Inter prædam decem aquilæ relatæ.
ĂQUĬLĪNUS, a, um, D’aigle. * Usus: Homo milvinis, aut aquilinis unguibus.
ĂQUĬLO, ōnis, m. Aquilon, vent du nord. Syn. Ventus ex Septentrione, vel Septemtrionibus spirans; Septentrio; ventus Septentrionalis; ventus Austro obversus; item: Pars ea mundi, quæ ad Septentriones spectat. Usus: Domus Aquiloni obversa; Aquilonis frigori obnoxia.