ĂQUĬLŌNĀRIS, e, gen. com. Du nord, septentrional. Usus: Regio Aquilonaris.
ĂQUĬLUS, a, um, Brun, foncé, noirâtre. * Syn. Fuscus et subniger. Usus: Homo colore aquilo, corpore aquilus.
ĂQUOR, aris, aquatus sum, ari, d. S’approvisionner d’eau. Usus: Oppidani sine periculo aquari non poterant.
ĂQUŌSUS, a, um, Aqueux, humide, pluvieux. * Usus: Campus aquosus, plaine marécageuse.
ĂQUŬLA, æ, f. Filet d’eau. Syn. Aqua exigua.
ĀRA, æ, f. Autel. Syn. Altare. Epith. Illustris, infima, princeps, vetus. Usus: Aram dedicare; consecrare. Ad aram confugere. Pro aris et focis certare (pro religionibus). Aram tenere.
ĂRĀTĬO, ōnis, f. Labour, labourage; pl. terres labourables. Syn. Agricultura, agri cultio; arvum. Epith. Desertæ, glandiferæ et fructuosæ, paternæ, relictæ totæ, vacuæ. Usus: Per bellum multæ arationes, fructuosæ alioquin, desertæ jacent. Vastatæ sunt arationes, et agri vectigales.
ĂRĀTOR, ōris, m. Laboureur. Epith. Experientissimus ac diligentissimus fortis et experiens, invitus, nobilis, inimicus, laboriosissimus, locupletissimus, magnus et gnavus, miser, optimus, summus, remotissimus a foro. Usus: Ex aratore oratorem fieri. Ager ille habuit aratores ducentos. Cf. [Rusticus].
ĂRĀTRUM, i, n. Charrue. Usus: Aratro terram perstringere. Circumducere aratrum. Boum vires ad extrahenda aratra.
ARBĬTER, ri, m. Arbitre, juge, témoin. Syn. Disceptator litis; præses, testis. Epith. Honorarius, remotus. Usus: 1. Ad disceptandas res meas te arbitrum adopto, statuo. Ad judicandas controversias meas cuperem te arbitrum mihi dari; te arbitrum postulo, capio, sumo; te arbitro mearum rerum utor. 2. Testis, spectateur, témoin. Aliquid agere arbitris remotis.