RĔFRĪGĔRO, as, avi, atum, are, a. Refroidir ou rafraîchir. )( Calefacio. Usus: Stella Saturni refrigerat. Umbris et aquis refrigerari.

RĔFRĪGESCO, is, frixi, escere, n. Se refroidir. Syn. Refrigeror, defervesco. Adv. Plane, sane quidem. Usus: Belli apparatus, impetus illi animorum refrixit. Interpellata bello studia refrixere. Causa illa omnino refrixit. Cf. [Remitto].

RĔFRINGO, is, frēgi, fractum, ere, a. Briser, ouvrir, enfoncer. Usus: Claustra illa nobilitatis refregi.

RĔFŬGĬO, is, fūgi, ere, n. et a. Fuir en arrière, s’enfuir, s’échapper, s’éloigner. Syn. Abhorreo, fugio, recedo, horreo, formido. )( Appeto. Adv. Prorsus, longe. Usus: Refugit animus ea commemorare. Ab impiorum consuetudine refugere. Refugit a dicendo animus. Cf. [Abhorreo].

RĔFŬGĬUM, ĭi, n. Refuge, asile; lieu de refuge. Syn. Perfugium, portus, præsidium, arx. Usus: Nationum omnium portus et refugium senatus.

RĔFULGĔO, es, si, ere, n. Reluire, briller. Syn. Reluceo.

RĔFUNDO, is, fūdi, fūsum, ere, a. Verser de nouveau, répandre, vider. Syn. Rursus fundo.

RĔFŪTĀTĬO, ōnis, f. Réfutation. (t. de rhét.) Syn. Confutatio.

RĔFŪTO, as, avi, atum, are, a. Repousser, rejeter; réfuter. Syn. Aspernor, despicio, repello; confuto, refello. )( Complector, confirmo. Adv. Fortius, liberalius, gravius. Phras. Erroris magistrum refutavit egregie, il réfuta parfaitement ce docteur de mensonge. Quemadmodum erroris doctorem fregerit, quam docte illius fidem infirmarit, auctoritatem elevarit, quis satis deprædicet? ut illum strenue refellerit, coarguerit, vicerit; ut firmissima quæque propugnacula ex ejus errorum defensione dejecerit, quis ignorat? Cf. [Refello]. Usus: 1. Refutare et aspernari extera, dédaigner et repousser les choses extérieures. Libidinem alicujus et conatus refutare. 2. Refello, réfuter, contredire, répondre à. Nostra confirmare argumentis, aliena refutare, confirmer notre dire par des arguments, réfuter celui de l’adversaire.

RĔGĀLIS, e, gen. com. De roi, royal. Syn. Regius. Usus: Potestas, nomen, ornatus, purpura regalis.