RĔFLO, as, avi, atum, are, n. Souffler en sens contraire, être contraire (en parl. du vent). Syn. Contra flo. Usus: Cum fortuna reflarit, affligimur. Ventis reflantibus, cum aquilo mihi adversum teneret, in littus rejecti sumus.
RĔFLŬO, is, ere, n. Couler en sens contraire. * Syn. Retro fluo.
RĔFORMĪDĀTĬO, ōnis, f. Vive crainte, forte appréhension. Syn. Formido, metus. Cf. [Metus].
RĔFORMĪDO, as, atum, are, a. Reculer de crainte, craindre, redouter. Syn. Refugio, horreo. Usus: Dolorem imbelles horrent et reformidant. Cf. [Timeo], [Abhorreo].
Reformare Religionem, Réformer un ordre religieux. Ad disciplinam severiorem revocare; lapsam disciplinam ad vetera instituta revocare; instaurare disciplinam; e solutiore disciplina ad veterem sanctimoniam revocare; veterem disciplinam, quæ jacet ætatis vitio perculsa atque prostrata, excitare; constituere leges, revocare instituta, abhorrentes a vitæ sanctimonia mores abususque comprimere ac abolere, omnia denique quæ dilapsa jam diffluxere, severis legibus vincire; dissolutam familiæ sacræ disciplinam arctius adstringere ac in veterem dignitatem vindicare; lapsam, prolapsam disciplinam erigere; solutam disciplinam coercere, ad arctiorem disciplinam erudire; pravarum consuetudinum stirpes, quæ caput tollebant, elidere, exscindere; a veteri sanctimonia declinantem, in semitam reducere.
RĔFRACTĀRĬŎLUS, i, m. Un peu chicaneur, qui aime la dispute. Syn. Concertatorius, contentiosus.
RĔFRĀGOR, aris, atus sum, ari, d. n. Faire opposition à qqn. Syn. Adversor. Usus: Sed nolui homini amicissimo refragari. Cf. [Adversor].
RĔFRĒNO, as, avi, atum, are, a. Retenir par le frein; arrêter, maîtriser, dompter. Syn. Coerceo, reprimo, comprimo, cohibeo, circumscribo, retardo, restringo, contraho, sedo, debilito, edomo, frango, moderor, tempero, restinguo. Vinculum v. g. cupiditati injicio. Cf. [Cohibeo], [Coerceo], [Comprimo]. Usus: Refrenet prius libidinem, iram teneat, coerceat avaritiam, qu’il réprime d’abord ses passions, etc.
RĔFRĬCO, as, ŭi, atum, are, a. et n. Frotter de nouveau, rouvrir. Syn. Renovo, revoco, retracto. Phras. Noli mihi refricare memoriam casus acerbissimi, ne réveillez pas en moi le souvenir de ce cruel malheur. Noli mihi revocare in memoriam casum acerbissimum; noli animum meum revocare in memoriam casus tristissimi; noli renovare, redintegrare memoriam casus acerbissimi; noli obductam vixdum cicatricem refricare. Cf. [Memoria]. Usus: 1. Dolorem, cicatricem, vulnus refricare. 2. Iterum vexo, se renouveler, revenir, reparaître. Crebro refricat lippitudo.
RĔFRĪGĔRĀTĬO, ōnis, f. Rafraîchissement, fraîcheur.